Afhjúpandi fyrir hugmyndir samfélagsins um konur

Það sem blasir við mér þegar ég les fréttir af þessu máli er hvað þetta er end­ur­tekið efni. Ef þú skoðar sögu kvenna­bar­átt­unnar, til dæmis bar­áttu súf­fra­gett­anna í Bret­landi, þá voru teikn­aðar af þeim skop­myndir þar sem þær voru sýndar sem hálf- eða altrölls­legar. Það er gam­alt þrástef þegar kemur að bar­áttu kvenna og ann­arra und­ir­skip­aðra hópa fyrir mann­rétt­indum og félags­legu rétt­læti að afmennska það.

Sama stef birt­ist með mild­ari hætti gagn­vart Rauð­sokk­unum þegar þær voru kall­aðar mussu­kell­ingar til að draga úr kven­leika við­kom­andi og þar með lög­mæti þeirra sem mann­eskju. Rauði þráð­ur­inn er alltaf sá sami. Að afmennska konur sem beita sér fyrir rétt­læti. Sama hvort það eru súf­fra­gett­urnar, rauð­sokkur, kvenna­lista­kon­urnar sem þóttu svo ljótar, þetta er alltaf sama stefið.

Femínísk bar­átta byggir á meng­andi kven­leika og við höfum ítrekað séð að við­brögðin við meng­andi kven­leika eru hót­anir um kyn­ferð­is­of­beldi, sem má rekja til nauðg­un­ar­menn­ingar. Þannig að það er ótrú­lega áhuga­vert hvernig við­brögðin við meng­andi kven­leika verður afhjúp­andi fyrir hug­myndir sam­fé­lags­ins um konur, að það versta sem kona geti verið sé að vera ljót. Skessa. 

Annað sem er áhuga­vert í þessu er hvernig ein kona er tekin fyrir í einu. Núna er farið að skila sér það sem femínísk bar­átta hefur kennt okkur  að einar eru konur teknar fyrir, hver á fætur annarri. Við sáum hvernig Sóley var tekin fyrir, síðan Hildur Lilli­endahl og núna Edda Falak. Þessi bar­átta hefur kennt okkur að kon­urnar í Öfgum koma núna fram í femínísku banda­lagi en ekki einar. Þannig getum við byggt á þess­ari reynslu. Af því að það er sífellt verið að leit­ast eftir því að splitta okkur, taka eina fyrir og þá mynd­ast þessi stemn­ing sem við sjáum í Vest­manna­eyjum. Hvort sem það er með­vitað eða ekki eru skila­boðin þau að konur eigi að hafa sig hægar því ann­ars séu þær næstar. Þetta er víti til varn­aðar. 

Þegar og ef gagn­rýni rís er klass­ískt að bregð­ast við með því að þetta hafi verið grín. Enginn hafi áttað sig á því að þetta væri meið­andi fram­koma. Grín hefur löngum verið notað sem skálka­skjól fyrir meið­andi orð­ræðu, þannig að í við­brögð­unum við þessum gjörn­ingi í Vest­manna­eyjum sjáum við enn eitt stefið sem við þekkjum mjög vel. Það er annað end­ur­tekið efni. 

Allt leggst þetta ofan á hót­anir sem Edda Falak hefur þurft að sæta um kyn­ferð­is­of­beldi, sem er líka þekkt aðferð gegn jafn­rétt­is­bar­átt­unni. Til að spyrna við þeirri bar­áttu hefur konum oft verið hótað kyn­ferð­is­of­beldi, en það er líka gert til þess að efla sam­stöðu á meðal karla. Með því skap­ast sam­trygg­ing á meðal þeirra og böndin styrkj­ast.