Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 3 árum.

Lítil en samt stór bók eftir Nóbelsverðlaunahafa ársins

Nú má vona að Nó­bels­verð­laun­in verði til þess að fleiri framúrsk­ar­andi verk Annie Ernaux reki á fjör­ur ís­lenskra les­enda.

Lítil en samt stór bók eftir Nóbelsverðlaunahafa ársins
Bók

Stað­ur­inn

Höfundur Annie Ernaux Þýðandi: Rut Ingólfsdóttir
Ugla
Gefðu umsögn

Því var almennt tekið af ánægju þegar tilkynnt var nú í haust að franski rithöfundurinn Annie Ernaux hlyti Nóbelsverðlaunin í bókmenntum 2022. Ernaux (f. 1940) nýtur enda virðingar fyrir verk sín sem dansa á mörkum skáldskapar og ævisagna en einstakt lag hennar á að vinna með hið persónulega minni var einmitt tiltekið í rökstuðningi dómnefndar. Í bókinni Staðurinn, sem kom út á íslensku síðastliðið vor í þýðingu Rutar Ingólfsdóttur og var nýverið endurprentuð, kristallast öll sterkustu höfundareinkenni Ernaux. Þessi stutta en innihaldsríka saga sem fyrst kom út á frummálinu 1983 er byggð á lífshlaupi föður höfundar og hverfist auk þess um tengsl föður og dóttur. Einkar fínlegum dráttum dregur Ernaux upp mynd af hæglátum manni og feðginasambandi sem gliðnar um leið og kynslóða- og stéttabilið eykst.

Konan sem segir okkur söguna er meðvituð um eigið hlutverk og glímuna við að koma slíkri frásögn til skila, þá list að staðsetja sig …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár