Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 3 árum.

Bjó án rafmagns svo mánuðum skipti

Þrátt fyr­ir þrá­beiðn­ir þar um allt frá 10. ára­tug síð­ustu ald­ar var aldrei lagt raf­magn frá sam­veitu inn í Sölva­dal í Eyja­firði. Í stað þess þurftu heima­menn að treysta á óör­ugg­ar heim­araf­stöðv­ar. Sú stað­reynd átti stærst­an þátt í bana­slysi sem þar varð ár­ið 2019.

Bjó án rafmagns svo mánuðum skipti
Finnst opinberir aðilar bera ábyrgð Þröstur Bjarni segir að honum þyki óeðlilegt að ekki hafi fengist lagt rafmagn inn í Sölvadal, þrátt fyrir þrábeiðnir þar um. Af þeim sökum þykir honum opinberir aðilar bera að hluta ábyrgð á dauða Leifs Magnúsar. Mynd: Heiða Helgadóttir

Þröstur Bjarni Eyþórsson segir það bæði hafa verið erfitt og hættulegt að þurfa að treysta á rafmagn úr heimavirkjun í Núpá í Sölvadal í Eyjafirði þar eð ekki hafi fengist lagt rafmagn inn í dalinn af hálfu opinberra aðila. Sú hætta hafi raungerst með hörmulegum hætti í desember árið 2019 þegar Leif Magnús Grétarsson Thisland lést eftir að krapaflóð hreif hann með sér þegar þeir Þröstur Bjarni voru að reyna að koma virkjuninni í gang. 

Þröstur Bjarni er aðkomumaður í Eyjafirði, ættaður úr Mýrdalnum þar sem hann ólst upp við búskap. Norður í Sölvadal, í Eyvindarstaði þar sem hann bjó, kom hann ekki fyrr en fyrr þetta sama ár, 2019, en hafði þó tengingar þangað norður fyrir.

„Ég kaupi Eyvindarstaði árið 2019, og er þarna í raun í allt of stuttan tíma. Ég fór norður í snjósleðaferð til Hauks frænda míns, sonar Halldórs [Viðars Haukssonar], og það kom til tals …

Kjósa
1
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár