Lýð­ræð­i­svæð­ing arki­tekt­úrs er Reyni Ragn­ars­syni mjög hug­leikin. Reynir er stjórn­mála­fræði­nemi við Háskóla Íslands, en stofn­aði nýverið síð­una Arki­tektúr á Íslandi sem hann hýsir á Instagram. Þar blandar hann saman ástríðu sinni fyrir graf­ískri hönnun og arki­tektúr með góðum við­tökum. 

Byggingarlist varði okkur öll

Reynir stofn­aði síð­una til að stuðla að lýð­ræð­i­svæð­ingu í bygg­ing­ar­list. Hann vill að þjóðin hafi meira að segja um bygg­ing­arnar sem munu ein­kenna borg­ar­mynd­ina. „Ég stofn­aði þessa síðu vegna þess að ég hafði verið að spyrja sjálfan mig hvers vegna þetta væri ekki mál­efni sem fólk hefur eitt­hvað að segja um. Ekki bara arki­tektar eða fólk sem rekur bygg­ing­ar­fyr­ir­tæki. Þetta er mál sem snertir okkur öll því það myndar allt sem við sjáum og lifum í. Almenn­ings­rýmin okkar, heim­ilin okkar, vinnu­stað­irnir okkar,“ segir hann. 

Reynir telur hug­mynda­fræði ein­stak­lings­hyggju og nýfrjáls­hyggju ef til vill leiða ferð þegar bygg­ingar eru reistar án til­lits við nær­liggj­andi umhverfi eða félags­legt sam­hengi. „Það er áhuga­vert að velta því fyrir sér hvernig fólk nálg­að­ist bygg­ing­ar­list áður fyrr. Þessar fal­legu, klass­ísku bygg­ingar voru virki­lega eitt­hvað sem fólk lagði metnað í, sem það kunni að meta. Þær settu sinn svip á borg­ina. Við ráðum hvernig sam­fé­lag og hvernig borg við byggjum. Við getum ein­blínt á annað en bara hvað er í tísku núna, eða hvað er ódýr­ast að byggja. Þetta virð­ist stundum fjalla um að arki­tektar setji mark sitt á eitt­hvað, sama hvað, svo fólk muni eftir þeim. Nýfrjáls­hyggja er einnig áber­andi hug­mynda­fræði í þessum efnum. Ég fæ mörg skila­boð um að það sé ekki hægt að skoða þetta mál án til­lits til fjár­magns bygg­inga­fyr­ir­tækja. Ég er auð­vitað eng­inn sér­fræð­ingur á því sviði, en ég sé að þetta er mjög póli­tískt allt saman,“ segir Reynir. 

Stjórn­mála­fræði­nemi vill virkja lýð­ræðis­vit­und í bygg­ing­ar­listReynir vill nýta lýð­ræði og nútíma­tækni til að byggja klass­ísk og tíma­laus mann­virki.

Mynd: Davíð Þór

Gráir kassar á lækjarbakka

Reynir spyr hvort gróða­sjón­ar­mið og smekkur fárra aðila eigi að ráða því alfarið hvernig borgin okkar mun líta út eftir hund­rað ár. „Ef þú ferð út fyrir höf­uð­borg­ina, til dæmis í Graf­ar­vog­inn þar sem ég bý, þá eru gráir kassar það eina sem verið er að byggja. Þetta eiga að vera nýju fínu bygg­ing­arnar. Þessar nýju bygg­ingar gætu verið svo frá­bærar með allri tækn­inni sem við búum yfir. Við vitum hvað fólki finnst fal­legt og hvernig umhverfi lætur fólki líða vel. Það eru til ýmsar rann­sóknir sem sýna fram á það. Samt erum við bara að fram­leiða gráa kassa úti um allt land. Ég vissi ekk­ert hvernig við­tök­urnar yrðu þegar ég stofn­aði síð­una. Ég sótti inn­blástur í sam­bæri­legar síður frá Noregi og Svíþjóð sem koma sama sjón­ar­miði á fram­færi. Mér fannst Ísland þurfa á þess­ari umræðu að halda. Ég vil sjá fleira fólk tala um þessi mál. Upp­haf­lega mark­miðið með síð­unni var bara að vera til og vaxa. Í öllu falli finnst mér umræðan vera þörf, sér­stak­lega miðað við hve mikið við erum að byggja. Útlit bygg­ing­anna mun hafa heil­mikið að segja um borg­ar­mynd fram­tíðar,“ segir hann. 

Vill vekja umræðu

„Ég vil sjá meiri fjöl­breytni í arki­tektúr og að hann sé snið­inn að því sem fólk vill. Ég tala fyrir tíma­lausri hönnun, að hanna bygg­ingar úr efnum sem end­ast, en líka að hugsa fyrir því að þær séu fal­legar á öllum tíma­bilum. Það þarf líka að hafa í huga hvernig nýbygg­ingar muni passa við nær­liggj­andi hús. Þetta er vídd sem ekki hefur verið talað mikið um á Íslandi. Maður lítur í kringum sig í mið­bænum og sér alls konar bygg­ingar sem voru reistar án þess til­lits og eru svo gjör­ó­líkar. Gler­kubbur­inn við Póst­hús­stræti, við hlið­ina á Hótel Borg, er gott dæmi um það. Þegar við tölum um klass­ískar bygg­ingar erum við oft að tala um gamlar bygg­ingar. Með nútíma­tækni er samt allt hægt. Bygging getur verið klass­ísk að utan, módern að innan. Mér finnst þetta eiga að snú­ast um hvað við viljum sem sam­fé­lag,“ segir Reynir.