Knatt­spyrnu­sam­band Íslands aug­lýsir eftir sjál­boða­liða til að sinna hlut­verki tengiliðs við fatl­aða stuðn­ings­menn lands­liða. Gagnrýni á aug­lýs­ing­una hefur komið fram á sam­fé­lags­miðlum þar sem fólk spyr af hverju slík staða verði ekki launuð.

Hlutverk tengiliðs­ins felst í því að halda utan um stuðn­ing og aðstoð við fatl­aða stuðn­ings­menn. Þá mun hann fylgj­ast með því að boðið sé upp á aðgengi­lega aðstöðu og þjón­ustu á lands­leikjum. Þá er honum einnig falið að sækja fræðslu­við­burði og vinnu­stofur um aðgengi fatl­aðra á knatt­spyrnu­leiki sem og að sinna fræðslu og upp­lýs­inga­gjöf um mál­efni fatl­aðra stuðn­ings­manna á knatt­spyrnu­leikjum inn­an­lands.

Ómar Smárason, deild­ar­stjóri sam­skipta­deildar knatt­spyrnu­sam­bands­ins, segir að ástæða þess að aug­lýst sé eftir sjálf­boða­liða í stað laun­þega sé sú að staða tengiliðs við ófatl­aða stuðn­ings­menn sé einnig sjálf­boða­vinna. Hann segir að ef sú vinna sem tengilið­irnir vinni fari umfram það sem standi í starfs­lýs­ingu sé samið um verk­taka­greiðslur við þá. 

Starf ófatlaðs tengiliðs meira

Starf tengiliðs ófatl­aðra stuðn­ings­manna er að sögn Ómars meira starf en starf tengiliðs fatl­aðra stuðn­ings­manna. „Verkefni tengiliðs fatl­aðra eru ekki jafn stór ef litið er á hausa­tölu,“ segir hann.

Í starfs­lýs­ingu tengiliðs ófatl­aðra stuðn­ings­manna kemur fram að hlut­verk hans sé meðal ann­ars að við­halda tengslum og afla nýrra tengsla við smáa sem stóra stuðn­ings­hópa sem vilja sækja lands­leiki og „taka þátt í að skapa stemm­ingu á vell­inum.“ Þá kemur einnig fram í lýs­ing­unni að tengilið­ur­inn sé lyk­il­maður í að byggja upp menn­ingu og hefð fyrir öfl­ugum stuðn­ings­manna­hópum lands­liða Íslands í knatt­spyrnu. Einnig sinnir hann störfum sem tengiliður erlendra stuðn­ings­manna hópa þeirra gesta liða sem koma hingað til lands.

„Verkefni tengiliðs fatl­aðra eru ekki jafn stór ef litið er á hausa­tölu.“

Hvergi kemur fram að tengilið­ur­inn þurfi að sækja fræðslu­við­burði eða vinnu­stofur, hvað þá að sinna fræðslu og upp­lýs­inga­gjöf um mál­efni stuðn­ings­manna.

Þörf á einhverjum með þekkingu

Ómar segir að áður hafi tengiliður stuðn­ings­manna sinnt bæði fötl­uðum og ófötl­uðum. Hins vegar hafi verið farið í grein­ing­ar­vinnu varð­andi stöðu fatl­aðra stuðn­ings­manna og komið hafi í ljós að best væri að aðskilja stöð­urnar og þar með búa til nýja. „Það vantar til dæmis þekk­ingu á mál­efnum fatl­aðra og þá er betra að fá ein­hvern inn sem hefur þá þekk­ingu,“ segir hann. 

„Af því að þetta er ólaunuð staða þá er mik­il­vægt að aðil­inn hafi brenni fyrir mál­efn­inu.“

Hann segir þekk­ing­una geta náð yfir aðgengi fatl­aðra að við­burðum, aðgengi að aðstöðu eins og sal­ernum og veit­ingum og aðgengi að upp­lýs­ingum. „Til dæmis getur þetta náð yfir þekk­ingu á aðgengi blindra og heyrn­ar­lausra. Málefni sem sá sem hefur þekk­ingu á mál­efnum fatl­aðra gæti sinnt en tengiliður ófatl­aðra ekki.“

Þá segir hann algjör­lega opið hver sá aðili geti verið. Það geti verið ófatl­aður ein­stak­lingur með þekk­ingu og brenn­andi áhuga á mál­efnum fatl­aðra eða fatl­aður ein­stak­lingur með sömu þekk­ingu og áhuga. „Af því að þetta er ólaunuð staða þá er mik­il­vægt að aðil­inn hafi brenni fyrir mál­efn­inu. Hann getur þá bent okkur á eitt­hvað sem við komum ekki auga á, hjálpa okkur að gera betur við fatl­aða stuðn­ings­menn,“ segir hann þá.

Aðspurður hvort sá aðili þyrfti að hafa menntun í mál­efnum fatl­aðra segir hann svo ekki þurfa. „Ekki frekar en hjá tengilið ófatl­aðra,“ segir hann.