Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 5 árum.

Vinna tíu tíma á dag án þess að fá matarhlé

Eg­ill Arn­ar­son seg­ir að verk­fall geti ekki stað­ið lengi því all­ar sorptunn­ur í borg­inni séu að fyll­ast. Hann vill að laun leik­skóla­starfs­fólks og umönn­un­ar­stétta séu leið­rétt sér­stak­lega enda séu þau skamm­ar­leg.

Vinna tíu tíma á dag án þess að fá matarhlé
Í verkfalli með börn vegna verkfalls Egill er í verkfalli sjálfur og dætur hans tvær komast heldur ekki á leikskóla vegna verkfalls Eflingar. Mynd: Heiða Helgadóttir

Agli Arnarsyni, flokksstjóra í sorphirðu hjá Reykjavíkurborg, þótti umræðan sem hófst á dögunum um háar launagreiðslur til sorphirðumanna furðuleg og ósmekkleg. Hún hefði verið til þess fallin að reyna að reka fleyg í samstöðu milli hópa innan Eflingar og auk þess telur hann að rangt hafi verið farið með tölur þar. „Ég kannast ekki við þessar útborganir sem þar voru nefndar.“

Athygli vakti á dögunum þegar Halldór Benjamín Þorbergsson, framkvæmdastjóri Samtaka atvinnulífsins, henti því á loft að laun sorphirðufólks væru í dag 630 þúsund krónur á mánuði og myndu fara í 850 þúsund yrði gengið að kröfum Eflingar. Þegar Stundin hafði samband við Halldór kom í ljós að hann hafði mismælt sig og ætlað að segja að launin væru 613 þúsund í dag. Samkvæmt kjarasamningum eru heildarlaun verkamanna sem hefja störf við sorphirðu, með yfirvinnu og kaupaukagreiðslum, 476 þúsund krónur á mánuði. Grunnlaun þeirra …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár