Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 6 árum.

Rannsakar íslenska ofbeldismenn

„Menn skil­greina sig aldrei sem of­beld­is­menn,“ seg­ir doktorsnem­inn Drífa Jón­as­dótt­ir, sem vinn­ur að nýrri rann­sókn á heim­il­isof­beldi á Ís­landi. Þrátt fyr­ir það hafa á tíu ár­um minnst 1.500 karl­ar beitt heim­il­isof­beldi sem leitt hef­ur til þess að að­stand­end­ur þeirra leiti að­hlynn­ing­ar á bráða­mót­töku.

Rannsakar íslenska ofbeldismenn
Heimilisofbeldi Drífa Jónasdóttir doktorsnemi vinnur að rannsókn um heimilisofbeldi á Íslandi. Mynd: Heiða Helgadóttir

Þegar Drífa Jónasdóttir doktorsnemi lagði af stað með það í huga að rannsaka allt heimilisofbeldi á Íslandi, áttaði hún sig fljótt á því að það væri of umfangsmikið. Til þess að hafa rannsóknina hnitmiðaða ákvað hún að þrengja hringinn niður í karla sem beita konur ofbeldi. Þó með það í huga að ekki sé gert lítið úr öðrum birtingarmyndum ofbeldis.

„Þetta er bara það umfangsmikið að einhvers staðar varð ég að byrja,“ segir hún. 

„Þetta er bara fyrsti hluti rannsóknarinnar, þar sem ég er að skoða birtingarmynd heimilisofbeldis í sjúkraskýrslum Landspítalans sem og að kostnaðarmeta það. Samkvæmt gögnum Landspítalans frá árunum 2005 til 2014 má áætla að annan hvern dag komi kona á Landspítalann með áverka eftir heimilisofbeldi,“ segir hún. Rannsókninni er skipt í þrjá hluta. Í öðrum hluta er hún í samvinnu við Lögregluna á höfuðborgarsvæðinu þar sem markmiðið er að skoða samspil og birtingarmynd milli Landspítalans, lögreglunnar og …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
6
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár