„Ég valdi reyndar ekki Ísland,“ svarar Èric þegar hann fær þessa klass­ísku spurn­ingu, hvernig það kom til að hann fór frá hinni lif­andi og vin­sælu borg, Barcelona, til að búa hér uppi á Íslandi. „Það hefði getað verið hvaða staður sem er. Ég var að vinna á dag­blaði í Barcelona og í þeirri vinnu hitti ég fólk frá öllum heims­hornum. Þar á meðal voru blaða­menn og spænsku­kenn­arar frá Íslandi. Þeir buðu mér í heim­sókn til Íslands á gamlárs­kvöld og þannig æxl­að­ist það að Ísland varð hluti af lífi mínu. Ég verð að við­ur­kenna að áður vissi ég ekk­ert um Ísland. Ég vissi af til­vist þess, þarna lengst í norðri, en það er allt og sumt.“

Erlendir miðlar mistúlka Ísland

Það, að Spán­verjar viti almennt lítið sem ekk­ert um Ísland, er einmitt ástæðan fyrir því að átta árum eftir að hann heim­sótti Ísland í fyrsta sinn ákvað Èric að búa til nýjan fjöl­miðil. Með því vildi hann freista þess að breyta því hversu ein­hliða umfjöll­unin um Ísland er á Spáni og ann­ars staðar í hinum spænsku­mæl­andi heimi. 

Eftir ára­móta­heim­sókn­ina kom hann aftur að sumri og eftir það varð ekki aftur snúið, hann kom aftur og aftur, hvenær sem hann hafði fé eða tíma til, þangað til að hann flutt­ist hingað alfarið með kærust­unni fyrir nokkru. „Hér líður mér í fyrsta sinn eins og ég sé raun­veru­lega heima. Ég get ekki útskýrt hvers vegna en ég trúi því að rætur mínar liggi hér, þó ég hafi enga sönnun fyrir því, aðra en þá að ég lít ekki út eins og hinn hefð­bundni Spán­verji.“

Það var líka hér á landi sem blaða­mað­ur­inn innra með honum tók að vaxa og heimta sitt pláss. Og það var einmitt vegna þess að hann upp­lifði sterkt hversu skakkt bæði spænskir miðlar og gras­rót­ar­hreyf­ingar þar túlk­uðu eft­ir­mál hruns­ins á Íslandi. Í djúpri nið­ur­sveiflu á Spáni litu margir til Íslands sem fyr­ir­myndar, héldu að á Íslandi væri full­komið dæmi um hvernig bregð­ast ætti við spill­ingu. „Ég fór að gera mér grein fyrir því að margt af því sem sagt var um Ísland á Spáni var alls ekki satt. Þarna sá ég svart á hvítu hvernig fjöl­miðlar geta skekkt heims­mynd okkar. Ég fylgd­ist með þessum öfl­ugu félags­legu hreyf­ingum á Spáni líta til Íslands sem full­kom­innar fyr­ir­myndar, meðan ég vissi að fyr­ir­myndin var í raun og veru aldrei til.“