Eftir tæpan mánuð mæta lög­reglu­menn á heim­ili í Álf­heimum í Reykja­vík. Þeir verða þangað mættir til þess að fram­fylgja dómi Hér­aðs­dóms Reykja­víkur sem kveður svo á um að fimm ára gam­all íslenskur drengur, Eyjólfur Elvuson, skuli fluttur til Noregs þar sem hann verður vistaður hjá ókunn­ugri norskri fóst­ur­fjöl­skyldu til átján ára ald­urs. Á heim­il­inu býr einnig móðir Eyjólfs, Elva Christina, sem nú reynir að und­ir­búa sig undir það versta;  að fá ekki að sjá dreng­inn sinn aftur nema tvisvar sinnum á ári og það aðeins í tvo klukku­tíma í senn næstu þrettán árin.

Stundin hefur fjallað ítar­lega um málið frá því í lok júlí en þá steig móðir Elvu Christinu fram, Helena Brynj­ólfs­dóttir, og sagð­ist hafa rænt barna­barn­inu sínu til þess að bjarga því. Hún hafði flutt ásamt tveimur dætrum sínum og barna­barni til Noregs árið 2013 og nú, þremur árum síðar, berst hún ásamt dóttur sinni fyrir því að fá að verja líf­inu með barna­barn­inu sínu. En af hverju er þessi litla fal­lega fjöl­skylda komin í þessa stöðu? Af hverju vill norska barna­verndin fá hinn fimm ára gamla Eyjólf í sína vörslu?

Fimmtán ára og ófrísk

„Þegar ég er bara fimmtán ára gömul þá fer ég til læknis vegna kvið­verkja,“ segir Elva Christina, móðir Eyjólfs, þegar hún sest niður með blaða­manni Stund­ar­innar til þess að rifja upp sög­una frá byrjun og til dags­ins í dag.

„Mér hafði verið illt í mag­anum í svo­lítið langan tíma og þegar ég loks­ins fer til læknis þá fæ ég frétt­irnar. Ég er ófrísk. Fimmtán að verða sextán. Þetta var ekki beint það sem ég hafði ætlað mér í líf­inu. Að verða mamma svona ung. Ég var í algjöru sjokki. Hringdi hágrát­andi í mömmu sem fékk að sjálf­sögðu áfall. Það fyrsta sem kom upp í huga minn var að fara í fóst­ur­eyð­ingu. Ég væri svo ung,“ segir Elva Christina.