ASÍ hefur um langt skeið rekið lista­safn og á umtals­verða saf­n­eign sem byggir á gjöfum víða að. Upphaf safns­ins má rekja til Ragnars í Smára, sem á meðan hann lifði styrkti marga íslenska lista­menn, þar með talið Halldór Laxness og Jóhannes Kjarval. Þann 17. júní 1961 til­kynnti hann ASÍ að hann hyggð­ist gefa verka­lýðs­fé­lag­inu lista­verka­safn sitt. Hannibal Valdi­mars­son for­seti ASÍ á þeim tíma lýsti því sem svo að menn hefði sett hljóða á mið­stjórn­ar­fundi þegar frá þessu var skýrt og ein­róma sam­þykkt að þiggja gjöf­ina.

„Fyrir því hefði sjálf­sagt fáa órað í upp­hafi, en nú hefur það gerzt, að sam­tök íslenzkra erf­ið­is­manna, Alþýðu­sam­bandið, er orðið milj­óna­mær­ingur í feg­urð­ar­verð­mætum, sem halda munu fullu gildi, þótt gengið falli og nálega á hverju sem veltur,“ sagði hann þegar við gjöf­inni var tekið form­lega.

Gjöfin var 120 mál­verk eftir meðal ann­ars Nínu Tryggva­dóttur, Ásgrím Jónsson og Kjarval en síðan bætt­ist all­veru­lega við saf­n­eign­ina. Kristinn Pét­urs­son arf­leiddi ASÍ að rúm­lega 1.400 verkum árið 1982 og svo bætt­ust við 500 verk eftir Elínu Pjet. Bjarna­son árið 2010. Auk þessa hafði Ásta Eiríks­dóttir ekkja Svavars Guðna­sonar gefið safn­inu verk eftir mann sinn, og Margrét Jóns­dóttir, ekkja Þórbergs Þórð­ars­sonar þrjá­tíu verk úr eigu sinni. Ljóst er að saf­n­eignin er all­veru­leg, en safnið hefur ávallt verið á flakki, fyrst á Lauga­vegi 18, síðar á Lauga­vegi 31 í alþýðu­bank­anum, svo Grens­ás­vegi 16, áður en loks húsið á Freyju­göt­unni var keypt.