Pólitísk veðmál geta reynst varasöm. Í Bretlandi vó Theresa May forsætisráðherra stöðuna, mat Verkamannaflokkinn máttvana og kastaði teningunum af jökulköldu sjálfsöryggi. Þegar hún boðaði til nýafstaðinna þingkosninga virtist hún standa með pálmann í höndunum, aðalandstæðingurinn við það að veslast upp í langvinnum innanmeinum og allt leit út fyrir að hún myndi eiga sigurinn vísan. Að hún tæki Verkamannaflokkinn einfaldlega í bólinu, hann hefði ekki ráðrúm til að raka nægjanlega snögglega saman löskuðum vopnum sínum og leggja upp í alvöru kosningabaráttu. Í þeim efnum reyndist henni skjöplast hrapallega. Enn og aftur erum við minnt á að vika er langur tími í pólitík, Theresu May mistókst ætlunarverkið, glataði meirihluta sínum á þingi svo nú er flest í uppnámi í breskum stjórnmálum.
Kjósendur, endemis kjósendur
Og enn og aftur sannast hér líka að kjósendur láta ekki endilega svo glatt misnota sig í flokkspólitískum tilgangi. Meirihluti íhaldsmanna á þinginu var tæpur eftir …
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.
Ýttu á + við höfund, fréttamál eða greinaröð til að fylgja því og fá tölvupóst þegar eitthvað nýtt kemur, einn á dag í mesta lagi. Því sem þú fylgir stjórnarðu á Minni síðu.
Athugasemdir