Þegar konur af erlendum uppruna verða fyrir ofbeldi er algengt að þær leiti sér ekki aðstoðar, hvorki hjá lögreglu eða á heilbrigðisstofnun. Þar af leiðandi eru oft engin opinber gögn til um ofbeldið, jafnvel þó að það hafi varað svo árum skiptir. Þetta segir Hildur Guðmundsdóttir mannfræðingur, sem hefur í tólf ár verið vaktstýra hjá Kvennaathvarfinu og sem slík aðstoðað konur sem hafa þurft að flýja heimili sín vegna ofbeldis. „Ástæðan fyrir þessu er stundum sú að það tíðkast ekki að leita til lögreglu í þeirra heimalandi, þar sem ef til vill ríkir mikil spilling. Þær treysta því ekki lögreglunni eða vita ekki að hún getur raunverulega veitt þeim aðstoð,“ segir hún. „Þegar þær svo loks taka skrefið út úr sambandinu hafa þær oft engar sannanir fyrir því að þær hafi verið beittar ofbeldi, engin áverkavottorð frá lækni eða slíkt.“ 

Ástæðuna megi líka stundum rekja til þess að konurnar hafi …