Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, fyrrverandi utanríkisráðherra, borgarstjóri og formaður Samfylkingarinnar, gagnrýnir harðlega þá þróun sem hefur átt sér stað varðandi uppkaup erlendra auðmanna á íslenskum jörðum.

„Nú get ég ekki lengur orða bundist,“ skrifar hún á Facebook. „Stjórnmálamenn verða að tryggja þegnrétt þeirra sem búa á Íslandi. Það þarf að ganga þannig frá málum að útlendingar og fyrirtæki þeirra geti því aðeins keypt jarðir á Íslandi að þeir ætli að hafa staðfestu í landinu og deila örlögum með þeim sem þar búa.“

RÚV greindi frá því í síðustu viku að fjárfestingafélagið Sólarsalir ehf., í eigu James Ratcliffe, hefði nýverið fest kaup á jörðinni Brúarlandi 2 í Þistilfirði og fyrir vikið eignast meirihluta veiðiréttar í Hafralónsá. Ratcliffe var ríkasti maður Bretlands en flutti nýlega lögheimilið til Mónakó til að lækka skattbyrði sína. Undanfarin ár hefur hann, ásamt viðskiptafélögum sínum, keypt tugi jarða í Vopnafirði og Þistilfirði. 

Sumar jarðanna eru í nágrenni tilvonandi athafnasvæðis umskipunarhafnar í Finnafirði. Langtímamarkmið verkefnisins er þjónusta við skipaflutninga á Norðurslóðum og olíu- og gasiðnað í Norður-Atlantshafi. Ineos, stórfyrirtæki í eigu James Ratcliffe, hefur átt í viðræðum við olíufélagið ConocoPhillips um kaup á olíu- og gasauðlindum í Norðursjó.

Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra og Sigurður Ingi Jóhannsson samgöngu- og sveitarstjórnarráðherra hafa boðað herta löggjöf um jarðakaup auðmanna. „Við getum ekki litið á land eins og hverja aðra vöru og þjónustu,“ sagði Katrín nýlega í viðtali við RÚV. „Ég hef falið sérfræðingi að gera tillögur að lagabreytingum sem koma munu til kasta þingsins næsta vetur. Ég tel að það sé mikill og breiður pólitískur vilji til að setja strangari ramma um þessi mál hér á landi eins og við sjáum svo víða í nágrannalöndum okkar.“

Ingibjörg Sólrún, sem í dag starfar sem forstjóri Lýðræðis- og mannréttindaskrifstofu ÖSE, tjáir sig um jarðakaup erlendra auðmanna á Facebook og kallar eftir því að komið verði böndum á þróunina. Segist hún einnig hlynnt því að settar verði reglur sem takmarki hversu mikið land hver og einn má eiga, hvort sem um er að ræða Íslendinga eða útlendinga.