Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 7 árum.

Fékk ástríðuna fyrir góðgerðarmálum frá afa

Hin ýmsu góð­gerð­ar­verk­efni hafa not­ið góðs af ástríðu Heklu Guð­munds­dótt­ur. Frá því að hún var lít­il stelpa hef­ur hún fund­ið hjá sér ríka þörf til að hjálpa öðr­um. Hún lærði það af afa sín­um hversu gef­andi það væri að létta öðr­um lífs­byrð­ina.

Fékk ástríðuna fyrir góðgerðarmálum frá afa
Vill láta gott af sér leiða Hekla Guðmundsdóttir hefur staðið fyrir hinum ýmsu góðgerðarsöfnunum í gegnum tíðina. Mynd: Heiða Helgadóttir

Hekla Guðmundsdóttir hefur vakið eftirtekt á samfélagsmiðlum fyrir ástríðu sína fyrir hinum ýmsu góðgerðarverkefnum sem hún hefur komið að. Hún vissi aldrei almennilega hvað hún ætlaði að verða þegar hún yrði stór. Það var aldrei neitt praktískt nám sem heillaði hana beint. Hún gerði heiðarlega tilraun er hún hóf nám í viðskiptafræði, sem var bara ekki alveg að virka fyrir hana. „Þetta praktíska nám átti ekki við mig og ég var óviss framan af hvert skyldi stefna. En strax á bernskuárum komu þó vissir þættir mér skýrt fyrir sjónir sem voru að ég fann hjá mér ríka þörf til þess að vera til staðar og aðstoða þá sem væru á viðkvæmum stað í lífinu eða gangandi í gegnum erfið tímabil. Því er kannski ekki furða að ég hafi snemma fundið hjartamál mín beinast að góðgerðarmálum.“

Áhrif afa

Í afafangiHekla fékk það frá afa sínum að vilja allt fyrir alla …
Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár