Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 7 árum.

Mætir skilningsleysi á mikilvægi barnabókmennta

„Að verða fað­ir hef­ur gert hjart­að mitt stærra,“ seg­ir Æv­ar Þór Bene­dikts­son, sem varð ný­lega fað­ir í fyrsta sinn og skrif­ar á með­an son­ur­inn sef­ur. Barna­menn­ing hef­ur ver­ið hon­um hug­leik­in síð­ustu ár og hann er óhrædd­ur við að sækja tæki­fær­in, en seg­ir þetta van­metna grein. Ný­lega var hann til­nefnd­ur til menn­ing­ar­verð­launa Astri­dar Lind­gren.

Mætir skilningsleysi á mikilvægi barnabókmennta

Þrátt fyrir að skammdegið sé skollið á og laufblöðin flykkjast kuldalega um stræti borgarinnar finnur rithöfundurinn Ævar Þór Benediktsson fyrir nýfundinni hlýju sem að sögn hefur gert hjarta hans stærra. Hann er orðinn faðir í fyrsta sinn og segir að með hlutverkinu fylgi tilfinning sem trompi allar þær sem hann áður hefur fundið innra með sér. Hann brýnir á mikilvægi þess að karlmenn ræði tilfinningar sínar af einlægni og segir slík samtöl svo mikilvæg að þau geti hreinlega skipt sköpum.

Það er í nógu að snúast hjá Ævari á þessum fyrstu dögum vetrar, en samhliða föðurhlutverkinu var hann að gefa út bókina Þitt eigið tímaferðalag, ásamt því að leggja lokahönd á handrit að nýju barnaleikriti sem frumsýnt verður í Þjóðleikhúsinu í janúar. Listinn er ekki tæmandi þar sem hann hefur einnig verið tilefndur til Astrid Lindgren-verðlaunanna sem lestrarhvetjari og undirbúningur fyrir síðasta lestrarátak Ævars vísindamanns stendur sem hæst þessa dagana. …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár