Það er vel mögulegt að efnahagslegar áhyggjur og kvíði yfir afkomu sinni hafi mun meiri áhrif en hingað til hefur verið talið ljóst. Meðan að lífskjarakrísan vegna verðbólgu er vel viðurkennt hugtak í nágrannalöndunum þá virðist íslensk efnahagsstjórn miðast við það að pína áfram og enn meira þá sem eru skuldsettir og með verðtryggða lána- eða húsaleigusamninga. Erlendis eru opinber útgjöld búin að vera aukin til að slá á lífskjarakrísuna og ná niður verðbólgu undanfarinna ára á meðan sú aukning hérlendis hefur helst nýst vel stæðum fjölskyldum við að greiða niður húsnæðislán og eignast ríkisstyrkta rafbíla. Þensla sem sögð er valdur að verðbólgunni hér er nánast horfin en þá er vísað til þess að launahækkanir síðustu tveggja ára hafi verið of miklar þegar samið var um minni hækkanir er verðbólgu. Þeir kjarasamningar hafi skapað hækkun matvælaverðs og annars heimilisreksturs. Verði þeim sagt upp er frekari vaxtahækkunum hótað.
Hugmyndafræði nýfrjálshyggjunnar sem …


























Útgáfa eigin gjaldmiðils er ekki séríslenskt fyrirbæri en hin gríðarlega útbreiðsla verðtryggingar í efnahagskerfinu er það svo sannarlega. Það er hin raunverulega orsök hins séríslenska óstöðugleika og hárra vaxta sem stundum eru ranglega eignuð gjaldmiðlinum.
Vextir eru ekki heldur á gjaldmiðlum, hvorki krónu né evru, heldur lánasamningum. Vaxtastig er ákveðið af fólki. Pappírsmiðar og málmskífur taka engar slíkar ákvarðanir.
Upptaka verðtryggðrar krónu er reyndar áhugaverð hugmynd og allrar skoðunar virði sem ætti svo sannarlega að vera á borðinu við hlið hugmynda um upptöku erlends gjaldmiðils útgefnum af hlutafélagi í Frankfürt í Þýskalandi. Upptaka verðtryggðrar krónu myndi nefnilega jafngilda varanlegu afnámi verðbólgu og gera verðtryggingu leigu og lána að engu!
Án verðbólgu hlytu vextir að geta lækkað niður í nánast ekkert í samanburði við núverandi vaxtastig. Það sem af er þessari öld hafa vextir húsnæðislána verið lægstir 3,3% á fyrri helmingi ársins 2021 í rúmlega 4% verðbólgu. Þetta raundæmi sannar að háir vextir þurfa ekki að fylgja sjálfstæðum gjaldmiðli, ekkert beint orsakasamband er þar á milli.
Einnig ber að hafa í huga að í krafti fullveldis í gjaldmiðlamálum er ekkert sem bannar upptöku verðtryggðrar krónu en aðild að evrópsku myntbandalagi myndi útiloka það varanlega.
En hvers vegna eru þá ekki allir að berjast fyrir upptöku verðtryggðrar krónu á Íslandi?