Innlent

Þegar kirkjan tók næstum kúlulán: „Guði sé lof fyrir fávisku mína“

Lagt var hart að bisk­up að taka kúlu­lán fyr­ir öll­um skuld­um kirkj­unn­ar fyr­ir hrun. Auk þess var lagt til að eign­ir henn­ar yrðu seld­ar í fast­eigna­fé­lög. Bisk­up seg­ir eig­in fá­visku hafa bjarg­að kirkj­unni frá þeim ör­lög­um.

Þegar kirkjan tók næstum kúlulán: „Guði sé lof fyrir fávisku mína“
Valur Grettisson
valur@heimildin.is

Minnstu munaði að þjóðkirkjan tæki kúlulán fyrir hrun og var lagt hart að Karli Sigurbjörnssyni, þáverandi biskup íslensku þjóðkirkjunnar, að fallast á slíkt. Þetta kemur fram í æviminningum Karls sem nefnast Skrifað í sand og fundust eftir andlát hans. Veröld gefur út bókina sem er óvenju hispurslaus og einlæg. Heimildin hefur þegar fjallað um erfið ár vegna kynferðisofbeldis Ólafs Skúlasonar biskups og síðar átök biskups við ríkisstjórn Davíðs Oddssonar. Hér verður fjallað um hrunið og eftirköst þess fyrir kirkjuna.

„Hinn 6. október 2008 er dagur sem seint gleymist,“ skrifar Karl og vísar þá í alræmda dagsetningu þegar Geir H. Haarde hélt ræðu sína í beinni útsendingu á RÚV og lauk henni á fleygum orðum: „Guð blessi Ísland.“

Því má halda því fram með góðum rökum að í huga íslensku þjóðarinnar hafi hrunið byrjað á þessari heilögu kveðju.

„Tær snilld“

Karl spyr hvað hafi gerst í hruninu og skrifar: „Það er …

Kjósa
53
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.
Efnisorð

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár