Eftir 25 ára búsetu erlendis var Egill Heiðar Anton Pálsson ráð­inn borg­ar­leik­hús­stjóri. Hann var ekk­ert á leið­inni heim þegar örlögin tóku í taumana, svipt­ingar urðu í einka­líf­inu og Ísland kall­aði. „Leiðin að heiman er leiðin heim,“ segir hann. 

Hann, sem hefur gert það að ævi­starfi sínu að segja sögur, á sjálfur merka sögu að baki. Svip­myndir úr lífi hans hafa birst í sýn­ingum sem hann hefur sett upp. Þar á meðal atvik sem situr alltaf í honum, þegar móðir hans kastaði sér ofan á kist­una þegar bróðir hans var lagður til grafar. Þannig hefur leik­listin orðið eins konar þerapía, tæki til úrvinnslu og markað leið­ina fram á við. 

Með því að sökkva sér ofan í sögur ann­arra öðl­ast hann betri skiln­ing á mann­legu eðli og sjálfum sér, sorgum og sigrum. 

Fæddist inn í borgarastyrjöldina

Sumarið 1936 geis­aði borg­ara­styrj­öld á Spáni þegar lítil stúlka kom í heim­inn á Las Palmas á …