Þessi grein birtist fyrir rúmlega 11 mánuðum.

Eitthvað sem við viljum helst ekki nefna

„Brúni lit­ur­inn er á skjön í lista­sög­unni en hann set­ur auð­vit­að sitt mark á okk­ar dag­lega um­hverfi,“ skrif­ar Þröst­ur Helga­son sem rýn­ir í sýn­ingu Ragn­ar Kjart­ans­son­ar sem opn­aði ný­lega í i8 Granda í Mars­hall-hús­inu. Sýn­ing­in ber yf­ir­skrift­ina Brúna tíma­bil­ið og mun standa næstu ell­efu mán­uði, eða til 18. des­em­ber.

Eitthvað sem við viljum helst ekki nefna
Ragnar Kjartansson Ragnar í list sinni. Mynd: i8 gallery

Brúna tímabilið heitir ný sýning Ragnars Kjartanssonar í i8 Granda í Marshall-húsinu. Hugrenningatengsl kvikna óhjákvæmilega við bláa tímabilið hjá Piccasso og einkennisliti ýmissa annarra listamanna. Yves Klein átti sinn bláa lit. Blár var einnig algengur í verkum Van Goghs en þá iðulega í samspili við gulan. Hjá Vermeer var það sama upp á teningnum. Barnett Newman átti sinn rauða lit og Degas og Chagall grænan. Við gætum haldið áfram en þyrftum að grafa ansi djúpt til þess að finna listamann sem hefði tengst brúnum sterkum böndum, ef við þá fyndum hann yfirleitt.

Þetta kann að virðast undarlegt. Í Biblíunni segir að maðurinn sé gerður úr leir. Þá goðsögn má finna í fleiri trúarbrögðum og menningarheimum. Brúnn er litur leirsins. Hann er litur moldarinnar sem við öll munum aftur að verða. Úr moldinni fáum við sömuleiðis næringu sem heldur okkur gangandi þar til við erum grafin í henni. Brúnn tengist þannig …

Kjósa
15
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár