Brúna tíma­bilið heitir ný sýn­ing Ragnars Kjart­ans­sonar í i8 Granda í Marshall-hús­inu. Hug­renn­inga­tengsl kvikna óhjá­kvæmi­lega við bláa tíma­bilið hjá Piccasso og ein­kenn­i­sliti ýmissa ann­arra lista­manna. Yves Klein átti sinn bláa lit. Blár var einnig algengur í verkum Van Goghs en þá iðu­lega í sam­spili við gulan. Hjá Vermeer var það sama upp á ten­ingnum. Barnett Newman átti sinn rauða lit og Degas og Chagall grænan. Við gætum haldið áfram en þyrftum að grafa ansi djúpt til þess að finna lista­mann sem hefði tengst brúnum sterkum böndum, ef við þá fyndum hann yfir­leitt.

Þetta kann að virð­ast und­ar­legt. Í Bibl­í­unni segir að mað­ur­inn sé gerður úr leir. Þá goð­sögn má finna í fleiri trú­ar­brögðum og menn­ing­ar­heimum. Brúnn er litur leirs­ins. Hann er litur mold­ar­innar sem við öll munum aftur að verða. Úr mold­inni fáum við sömu­leiðis nær­ingu sem heldur okkur gang­andi þar til við erum grafin í henni. Brúnn teng­ist þannig …