Þessi grein birtist fyrir rúmlega 12 mánuðum.

Skáld(konur) í heimi karla

Leik­húsrýn­ir­inn Sig­ríð­ur Jóns­dótt­ir seg­ir sýn­ing­una Ung­frú Ís­land í Borg­ar­leik­hús­inu vera rysj­ótta.

Skáld(konur) í heimi karla
„Reynsluheimur kvenna hefur söguleg séð verið almenningi ósýnilegur og kynslóðir kvenna börðust gegn óréttlæti til að næsta kynslóð gæti átt betra líf,“ skrifar leikhúsrýnir. Mynd: b'Iris Dogg Einarsdottir'
Leikhús

Ung­frú Ís­land

Höfundur Byggt á bók Auðar Övu Ólafsdóttur en leikgerð eftir Bjarna Jónsson í samvinnu við Grétu Kristínu Ómarsdóttur.
Leikstjórn Gréta Kristín Ómarsdóttir
Leikarar Íris Tanja Flygenring, Birna Pétursdóttir, Esther Talía Casey, Fannar Arnasson, Haraldur Ari Stefánsson, Hjörtur Jóhann Jónsson, Jörundur Ragnarsson, Sólveig Arnarsdóttir, Unnsteinn Manuel Stefánsson, Valur Freyr Einarsson, Vilhelm Neto, Þórunn Arna Kristjánsdóttir

Leikmynd: Kristinn Arnar Sigurðsson Meðhöfundur: leikmyndar: Brynja Björnsdóttir Búningar: Filippía Elísdóttir Lýsing: Pálmi Jónsson Tónlistarstjórn: Unnsteinn Manuel Stefánsson Hljóðmynd: Unnsteinn Manuel Stefánsson og Jón Örn Eiríksson Myndbandshönnun: Pálmi Jónsson og Brynja Björnsdóttir Leikgervi: Elín S. Gísladóttir

Borgarleikhúsið
Gefðu umsögn

Hekla Gottskálksdóttir stendur á tímamótum í lífinu. Hún er á leiðinni til Reykjavíkur til að elta skáldadrauma sína. Árið er 1963 og Ísland stendur á tímamótum. Samfélagsbreytingar krauma undir yfirborðinu í leit að gosopi. Hvernig mun ungri konu farnast í samfélagi þar sem ekki er pláss fyrir hennar drauma og tilvist? Ungfrú Ísland var frumsýnd í Borgarleikhúsinu síðastliðinn föstudag og er í leikstjórn Grétu Kristínar Ómarsdóttur.

Bókmenntaverk hafa löngum verið vinsæll efniviður til að færa yfir á leiksvið. Ungfrú Ísland er eftir Auði Övu Ólafsdóttur en leikgerðin er í höndum Bjarna Jónssonar og leikstjóra. Lykilatriði við aðlaganir fyrir leiksvið er að fanga kjarna verksins, bæði í framvindu og formi. Hið síðara tekst hér en hið fyrra síður. Umgjörðin er draumkennd og flæðandi en sagan fyllir ekki nægilega vel í formið. Þrátt fyrir fögur fyrirheit um mikilvægi boðskaparins, baráttu kvenna fyrir stað í samfélaginu, þá ristir sagan sjaldan djúpt.

Hlutskipti aðalpersónunnar …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár