Ég er 54 ára gömul kona og held neyð­ar­lega mikið upp á hipphopp-tvíeykið JóaPé og Króla. Samkvæmt minni upp­lifun er ekki félags­lega við­ur­kennt fyrir minn ald­urs­hóp að dást að tón­list sem sköpuð er að ung­mennum fyrir ung­menni. Jafn­ingjar mínir vilja ekki koma með mér á tón­leika og það er vesen að þeir spila oft­ast á ung­menna­við­burðum þar sem ég sting veru­lega í stúf svo ég sleppi þeim alveg.

Ég hef þess vegna elt sitj­andi tón­leika með þeim sem henta betur ráð­settu fólki eins og mér. Einu sinni keyrði ég með fjöl­skyld­una til Akur­eyrar til að kom­ast á sitj­andi tón­leika JP&K í Hofi. Í haust frétti ég af því að þeir myndu spila á tón­leika­röð í Salnum í Kópavogi undir heit­inu Söngvaskáld en hún eru skil­greind í dag­skrá sem „röð inni­legra tón­leika þar sem söngvaskáld spila frum­samin lög sín og segja frá til­urð lag­anna“. Þetta þroskaða mál­far um „inni­lega tón­leika“, „söngvaskáld“ …