Ofhugsanir: Fyrsta skrefið að viðurkenna vandann

Það að ofhugsa getur valdið gríð­ar­legu hug­ar­angri og jafn­vel lík­am­legum ein­kennum. Heim­ildin ræddi við tvo sál­fræð­inga um það hvernig best sé að láta af því að ofhugsa að óþörfu.

Ofhugsanir: Fyrsta skrefið að viðurkenna vandann
Sál­fræð­ingur Kristján tekur skýrt fram að þegar fólk hafi áhyggjur sé það ekki endi­lega órök­rétt. Mynd: Anton Brink

Það þekkja flestir til­finn­ing­una sem fylgir því að geta ekki hætt að hugsa um eitt­hvað óþægi­legt eða kvíða­vald­andi. Síend­ur­teknar hugs­anir sem halda jafn­vel fyrir manni vöku eða skemma heilu dag­ana. Það að ofhugsa getur verið ein­kenni ýmissa and­legra vanda­mála, svo sem þung­lyndis, kvíða­rösk­unar eða þrá­hyggju- og árátturösk­unar. En ofhugs­anir geta einnig hrjáð fólk sem glímir ekki við nein and­leg vanda­mál.

Þegar fólk ofhugsar hefur það ítrek­aðar og óþarfar áhyggjur. Þetta veldur van­líðan en oft er ekki er auð­séð hvernig hægt er að vinna bug á slíkum hugs­unum og hugs­ana­mynstrum. Heim­ildin hafði sam­band við tvo sál­fræð­inga og spurði þá hvernig hægt væri að hætta að ofhugsa.

Hjálplegt ef raunveruleg vandamál eru annars vegar

Kristján Helgi Hjart­ar­son, sál­fræð­ingur á Kvíða­með­ferð­ar­stöð­inni, segir að það sé mik­il­vægt að átta sig á því að kvíði sé í grunn­inn eðli­leg, mann­leg til­finn­ing. „Hvort sem við köllum það streitu, áhyggjur eða kvíða. Þetta er ein af þessum …

Kjósa
30
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Mest lesið í mánuðinum

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár