Kvenna­frí­dag­ur­inn 24. októ­ber 1975 markar tíma­mót í Íslands­sög­unni og þótt víðar væri leitað. Hér rifjar Linda Ólafs­dóttir upp kvenna­frí­dag­inn með því að móðir segir dóttur sinni frá því þegar hún fór með sinni mömmu í bæinn þennan dag, segir frá aðdrag­and­anum, deg­inum sjálfum og síð­ast en ekki síst frá orkunni og sam­stöð­unni sem sveif yfir öllu. Bókinni lýkur á því að móðir og dóttir fara út að við­halda þeim bar­áttu­anda sem kvenna­sam­staðan skap­aði árið 1975. Vel er við hæfi að bókin kom út hér á landi 24. októ­ber síð­ast­lið­inn, þegar kvenna­frí­dags­ins var minnst með stór­kost­legu kvenna­verk­falli sem verður lengi í minnum haft. 

Ég þori! Ég get! Ég vil! er ætluð yngstu les­end­unum og því er hlut­fall texta mun minna en mynda, mynd­irnar segja í raun sög­una með smá skýr­ingum í orða­formi. Teiknistíll­inn er sá sami og í fyrri verkum Lindu, Íslands­bók barn­anna og Reykja­vík barn­anna, sem hún samdi með Margréti Tryggva­dóttur, mynd­irnar eru fjöl­breyttar og á hverri síðu er eitt­hvað að skoða og spjalla um sem er ekki í text­anum, hvort sem það eru myndir á veggjum, kröfu­spjöld, gam­al­dags strætó eða ráð­villtir pabbar að skúra gólf og skipta um bleyju árið 1975. 

Bókin er ein­föld og aðgengi­leg en samt stút­full af fróð­leik, mynd­irnar fyndnar, fal­legar og spenn­andi að skoða og aft­ast eru nán­ari skýr­ingar, ljós­myndir og ítar­legri texti fyrir þau sem eru lengra komin í lestri en líka til að svara spurn­ingum for­vit­inna barna sem vilja vita meira þegar lestri bók­ar­innar er lokið. 

Krakkar sem kannski áttu erfitt með að skilja af hverju það var frí í leik­skól­anum 24. októ­ber eða fengu að koma með í bæinn og upp­lifa sam­stöðu­mátt­inn á Arn­ar­hóli þennan dag munu gleypa í sig þessa fal­legu og kröft­ugu bók og verða margs vís­ari.