Í síðustu viku rann það upp fyrir mér að ef ég geri ekkert í mínum málum, þá stefni ég hraðbyri inn í miðlífskrísu. Ef til vill var það melankólísk fegurð síðsumarsins sem hratt þessu ástandi af stað en líklegra þó var það sú uppgötvun að ég muni aldrei eignast fallega bárujárnssetrið við Suðurgötu 4.

Ég rölti framhjá húsinu í sólinni og dáðist að því eins og svo oft áður. Skyndilega laust því í kollinn á mér að ég væri orðin fullorðin og miðað við núverandi fjárhag myndi ég aldrei hafa efni á húsinu, sem ég hef látið mig dreyma um síðan ég var ungur léttgothari. Frávita af skelfingu rauk ég heim í blokkaríbúðina og faldi hrörnandi ásjónu mína undir sæng. Um kvöldið náði ég að sefa mig með óhóflegu sjónvarpsglápi og einhvern veginn vildi það til að þáttaröðin Fleishman is in trouble fann mig einmitt á þeirri stundu.

Þættirnir eru byggðir á samnefndri skáldsögu frá árinu 2019 eftir Taffy Brodesser-Akner og snúast um snemmmiðaldra hjón í krísu. Sagan fjallar meðal annars um samskipti gagnkynhneigðra para og sýnir á listilegan hátt hvernig stéttakvíði, krafan um hefðbundin kynhlutverk og streituvaldandi nútími geta leikið fólk grátt og skemmt ástarsambönd. Stefnumótasmáforrit koma einnig við sögu og það er átakanlegt að horfa á mann á mínum aldri fóta sig í þeim forgarði vítis í fyrsta sinn.

Uppbygging þáttanna og hvernig frásögnin færist frá eiginmanninum og loks til eiginkonunnar er einstaklega vel gert. Áhorfendur fá fyrst um sinn aðeins hálfa sögu en þegar heildarmyndin er teiknuð upp, kemur í ljós að sögur eru auðvitað aldrei einhliða, sér í lagi ekki þegar um er að ræða hjónaskilnaði. Hjónin eru leikin af Claire Danes og og Jesse Eisenberg. Sögumaður þáttanna er leikinn af Lizzy Caplan sem, á eftirminnilegan hátt, lék andfélagslegu kúl-stelpuna í myndinni Mean girls. Hún leikur þolinmóða æskuvinkonu eiginmannsins í þáttunum um Fleishman.

Þegar ég var unglingur lá ég í þáttunum My so called life. Mér þótti því viðeigandi að jafnaldra mín, Claire Danes, sem lék aðalhlutverkið í þeim þáttum, skyldi nú birtast mér aftur þegar ég rambaði á barmi sjálfsmyndarkreppu miðaldra konu.