Ernir hafa ekki verið fleiri á Íslandi síðan þeir voru friðaðir árið 1914. Samkvæmt arnarvöktun sumarsins, sem Náttúrustofa Vesturlands, Háskóli Íslands og Náttúrufræðistofnun auk fleiri aðila koma að, eru hér rúmlega 90 pör auk ungfugla.

Arnarstofninn á enn langt í land til að ná fyrri stærð, en einungis 40 prósent þekktra arnarsetra eru í ábúð og er varpútbreiðslan takmörkuð við vestanvert landið.

Danskur fuglafræðingur áttaði sig á því snemma á síðustu öld að arnarstofninn væri hruninn. Íslenskir kollegar hans börðust fyrir friðun sem var með lögum frá Alþingi. Íslendingar voru fyrstir allra þjóða til að friða örninn. Þetta fyrsta hrun var vegna ágengni manna en annað hrun varð um miðja öldina er lögboðið var að bera út refaeitur sem ernirnir sóttu í. Algjört bann við eitruninni var samþykkt 1964.