Ernir hafa ekki verið fleiri á Íslandi síðan þeir voru frið­aðir árið 1914. Samkvæmt arn­ar­vöktun sum­ars­ins, sem Nátt­úru­stofa Vest­ur­lands, Háskóli Íslands og Nátt­úru­fræði­stofnun auk fleiri aðila koma að, eru hér rúm­lega 90 pör auk ung­fugla.

Arn­ar­stofn­inn á enn langt í land til að ná fyrri stærð, en ein­ungis 40 pró­sent þekktra arn­ar­setra eru í ábúð og er varpút­breiðslan tak­mörkuð við vest­an­vert landið.

Danskur fugla­fræð­ingur átt­aði sig á því snemma á síð­ustu öld að arn­ar­stofn­inn væri hrun­inn. Íslenskir kollegar hans börð­ust fyrir friðun sem var með lögum frá Alþingi. Íslend­ingar voru fyrstir allra þjóða til að friða örn­inn. Þetta fyrsta hrun var vegna ágengni manna en annað hrun varð um miðja öld­ina er lög­boðið var að bera út refa­eitur sem ern­irnir sóttu í. Algjört bann við eitr­un­inni var sam­þykkt 1964.