Á örfáum vikum troða gagn­rýnendur mar­vað­ann að fjalla um jóla­bóka­flóðið. Alltof mikið kemur út – kveina gam­al­reyndir kríti­kerar.

Í Bóka­tíð­indum þetta árið eru 682 skrán­ingar á prent­uðum bókum – af ýmsum toga. Þó er ekki gerður grein­ar­munur á frum­út­gáfum og end­ur­út­gáfum. Þar eru heldur ekki talin með verk sem gefin eru út sem hljóð­bók eða á raf­rænu formi.

Eðli máls­ins sam­kvæmt ná fjöl­margar bækur því aldrei að fá umfjöllun. Þó má segja að vægi rit­dóm­ara sé ekki eins afger­andi og áður; nú er tíðin sú að bækur geta lifnað við á sam­fé­lags­miðlum og jafn­vel lifað af slæ­lega umfjöllun í fjöl­miðlum ef raddir anar­kís­ins á miðl­unum hampa þeim, bæði bóka­vefir og ein­stak­lingar með stöðu­færslur. Kynn­ingar útgef­enda hafa að ein­hverju leyti tekið mið af þessu, bæði eru bækur aug­lýstar tölu­vert á sam­fé­lags­miðlum og umsagnir ein­stak­linga úti í bæ not­aðar til að aug­lýsa þær. Öllu þarf að tjalda til, eigi bók að lifa …