„Spilin taka allt. Allan pen­ing og allan tíma. Öll tæki­færi til að gera eitt­hvað annað. Ég hef barist við aðrar fíknir, en spilafíknin er sú fíkn sem ég hef átt erf­ið­ast með að losna við.“ Þetta segir Georg F. Ísaksson laga­nemi. Hann barð­ist við spilafíkn um ára­tuga­skeið en hefur nú ekki spilað í sex ár. 

„Ég held að ég hafi verið tíu ára þegar ég fór fyrst í spila­kassa, það var í kringum 1980,“ segir Georg. „Það var strax eitt­hvað þá sem höfð­aði mjög sterkt til mín og upp frá því var tónn­inn gef­inn. Þegar ég komst á ung­lingsár spil­aði ég í kössum, stund­aði veð­mál, spil­aði í spila­klúbbum og eig­in­lega alls staðar þar sem ég gat spilað eða veðjað fyrir pen­inga. Ég flosn­aði ítrekað upp úr fram­halds­skóla­námi því ég þurfti að eiga fyrir þessu, fór að vinna en launin dugðu ekki til og á end­anum var ég far­inn að …