Tómas Guð­bjarts­son skurð­læknir gagn­rýnir að Svandís Svav­ars­dóttir heil­brigð­is­ráð­herra skuli kalla til tvo sér­fræð­inga frá Karol­inska sjúkra­hús­inu í Stokk­hólmi til að leysa vanda bráða­mót­töku Land­spít­al­ans. Bendir hann á að Birgir Jak­obs­son, aðstoð­ar­maður ráð­herra, sé fyrr­ver­andi for­stjóri Karol­inska og spyr hvort með þessu sé hann að „kalla vini sína til leiks“ úr sjúkra­húsi þar sem allt logi í deilum.

„Ég fagna því að taka eigi á mál­efnum bráða­mót­töku LSH - enda engin van­þörf á,“ skrif­aði Tómas á Facebook í gær­kvöldi. „Nýskip­aður átaks­hópur heil­brigð­is­ráð­herra - sem á að skila áliti innan fjög­urra vikna vekur þó furðu mína. Þarna er reyndar ágætasta fólk, eins og aðstoð­ar­maður for­stjóra og yfir­læknir bráða­mót­tök­unnar. En hvar eru hjúkr­un­ar­fræð­ingar sömu deildar - sem standa öðrum fremur í eld­lín­unni?“

Eins og Stundin hefur fjallað um rekja margir innan Land­spít­al­ans vanda bráða­mót­tök­unnar til skorts á hjúkr­un­ar­fræð­ingum til starfa vegna kjara þeirra og starfs­að­stæðna. Ein stærsta ástæða ástands­ins er skortur á hjúkr­un­ar­fræð­ingum á legu­deildum, sem veldur því að ekki er hægt að flytja sjúk­linga af bráða­mót­töku á aðrar deildir, og fyr­ir­sjá­an­legt er að vand­inn auk­ist á næstu árum þegar umtals­verður hluti hjúkr­un­ar­fræð­inga kemst á eft­ir­launa­aldur.

„Ef það er ein­hver borg á norð­ur­hveli jarðar sem á í vanda­málum með bráða­mót­tökur sínar þá er það Stokk­hólmur“

Tómas segir að það veki einnig furðu sína að kall­aðir séu til tveir sér­fræð­ingar frá Karol­inska sjúkra­hús­inu í Stokk­hólmi. Segir hann enda­laust gusta um það sjúkra­hús. „Eflaust ágætir menn en ef það er ein­hver borg á norð­ur­hveli jarðar sem á í vanda­málum með bráða­mót­tökur sínar þá er það Stokk­hólmur. Þar logar allt í deilum, ekki síst eftir að Karol­inska sjúkra­húsið ákvað að loka fyrir stóran hluta af bráða­mót­töku sinni. Þetta færði vand­ann yfir á bráða­mót­tökur hinna sjúkra­hús­anna í Stokk­hólmi - með skelfi­legum afleið­ingum.“

Tómas spyr hverjum það hafi dottið í hug að fá þessa sér­fræð­inga til verk­efn­is­ins. „Getur verið að fyrrum land­læknir og fyrrum for­stjóri Karol­inska, sem jafn­framt ku vera ráð­gjafi heil­brigð­is­ráð­herra, sé að kalla vini sína til leiks? Þetta er álíka fárán­legt og ef stjórn­endur á Land­spít­ala væru beðnir um að koma til Færeyja eða Græn­lands og ráð­leggja þar­lendum stjórn­völdum um upp­bygg­ingu bráða­þjón­ustu. Því miður feil­skot í máli sem þarf að taka mun fast­ari tökum.“

Vandinn blasir öllum við

Ragnar Freyr Ingv­ars­son, læknir á Land­spít­al­anum, skrifar athuga­semd við færsl­una, þar sem hann seg­ist ekki átta sig á því hvernig skurð­læknir og svæf­inga­læknir, sem eru sér­fræð­ingar í flæði, eigi að geta ráð­lagt þeim út úr þess­ari klemmu, þegar vand­inn liggur í lágum launum hjúkr­un­ar­fræð­inga og sjúkra­liða. 

Ragnar átti nýlega í hörðum orða­skiptum við heil­brigð­is­ráð­herra á fundi lækna­ráðs, þar sem hann óskaði eftir til­lögum ráð­herra að aðgerðum vegna neyð­ar­á­stands á bráða­mót­töku. „Það væri eig­in­lega brot á lækna­eiðnum sem ég sór þegar ég varð læknir að ekki benda á það ástand sem blasir við,“ sagði hann, eftir að Svandís gagn­rýndi starfs­menn Land­spít­al­ans fyrir að ræða ástandið á Land­spít­al­anum á opin­berum vett­vangi, með þeim orðum að það væri orðið „tölu­verð áskorun fyrir ráð­herra að standa með Land­spít­ala þegar koma álykt­anir á færi­bandi“.

„Það þarf að greiða hjúkr­un­ar­fræð­ingum og sjúkra­liðum betri laun“

Í athuga­semd við færslu Tómasar segir Ragnar Freyr: „Ég átta mig ekk­ert á því hvernig skurð­læknir og svæf­inga­læknir „sér­fræð­ingar“ í flæði - eiga að geta ráð­lagt okkur úr þess­ari klemmu. Vandinn blasir við öllum sem hann vilja sjá og líka lausnin. Það þarf að greiða hjúkr­un­ar­fræð­ingum og sjúkra­liðum betri laun. Þannig getum við opnað fleiri rúm. Ekki nema þeir bendi á þetta - þeir glíma jú við sama vanda.“

Mikilvægt að hafa hjúkrunarfræðinga með í ráðum

Fleiri læknar  á Land­spít­al­anum tjá sig um færsl­una, þeirra á meðal er Hjalti Már Björns­son, sér­fræð­ingur í bráða­lækn­ingum, sem tekur undir mik­il­vægi þess að hafa hjúkr­un­ar­fræð­inga með í ráðum. „Sammála því að það sé mik­il­vægt að hafa hjúkr­un­ar­fræð­inga með í ráðum, enda er hér í raun ein­göngu um vanda sem er til kom­inn vegna skorts á hjúkr­un­ar­fræð­ingum. 

Einnig vil ég benda á að það er í raun ekki rétt að hér sé um að ræða vanda­mál á bráða­mót­tök­unni. Vandinn liggur í að Land­spít­ali hefur ekki nægi­legan fjölda leg­u­rýma til að taka við þeim sem þurfa að leggj­ast inn af bráða­mót­tök­unni. Í stað þess að dreifa þeim sjúk­lingum jafnt á deildir umfram skil­greind pláss hefur hingað til verið tekin ákvörðun um að geyma þá alla á bráða­mót­töku.

Það verður að telj­ast að bráða­móttakan sé vel rekin þegar starfs­fólk hennar hefur getað sinnt verk­efnum sínum með 30 inn­lagða sjúk­linga á deild­inni. Inn­lagn­ar­vandi legu­deilda hefur eitt­hvað lengt bið­tíma eftir þjón­ustu en þó merki­lega lítið, helsta afleið­ingin hefur verið að per­sónu­vernd sjúk­linga er engan vegin virt, né heldur sýk­ing­ar­varnir eða bruna­varnir.“