Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 9 árum.

Tveir bollar af chilli til að búa til alvöru kimchi

Þeg­ar Helgi Svavar Helga­son á lausa stund bregð­ur hann sér oft­ar en ekki inn í eld­hús og býr til sult­ur, hot sauce eða jafn­vel kimchi, kór­esku gerj­uðu græn­met­is­blönd­una, sem marg­ir segja ávana­bind­andi.

Tveir bollar af chilli til að búa til alvöru kimchi

Þegar Helgi Svavar Helgason á lausa stund bregður hann sér oftar en ekki inn í eldhús og býr til sultur, hot sauce eða jafnvel kimchi, kóresku gerjuðu grænmetisblönduna, sem margir segja ávanabindandi. En hvað er þetta kimchi, hvar kynntist Helgi því, hvað er svona gott við það, en kannski fyrst af öllu – hvernig býr hann það til?

Ég byrja á að ná mér í kínakál, skola það og salta digurlega á milli blaðanna. Svo læt ég þetta liggja við stofuhita í 3 tíma og sný því á 40 mínútna fresti, þar til hægt er að beygja stilkinn í U án þess að hann brotni. Á meðan sýð ég saman vatn og hrísgrjónamjöl, með örlitlu af hrásykri og bý til þykkni úr því. Legg það til hliðar og læt það kólna. Það næsta sem ég geri er að hakka saman lauk, hvítlauk og engifer. Næst koma gulrætur og kínahreðka, sem ég saxa niður í strimla. Svo tek ég vorlauk og sker góðan slatta af honum og set svo í skál góðan slatta af fiskisósu. Ofan í það fara smárækjur í mauki, ég 

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár