Sá sjaldgæfi atburður varð í gær að minkur kom hlaupandi inn á hárgreiðslustofu í miðborg Reykjavíkur og olli þar usla. Á meðfylgjandi myndbandi sést hvernig minknum er stuggað burt af rakara.

Hörður Freyr Harðarson, rakari á Slippnum við Skólavörðustíg í Reykjavík, segir að minkurinn hafi vakið lukku fremur en ótta. „Hann hljóp hérna inn og tók einhvern hring og ég fældi hann út. Ég króaði hann hérna, fór bak við hann og kom honum út um hurðina. Það var svolítið erfitt því það var fólk hérna fyrir utan að hlæja og taka myndir. Ég bað þau um að koma sér frá hurðinni svo ég gæti komið kvikindinu út,“ segir Hörður. Hann segir að minkurinn hafi ekki verið árásargjarn. „Þetta var örugglega eitthvað gæludýr, það hlýtur að vera því hann var ekkert að hvæsa eða neitt þannig.“

Mjög sjaldgæft að minkur sjáist í miðbænum

Guðmundur Björnsson, rekstrarstjóri hjá Meindýravörnum Reykjavíkurborgar, veit af umræddum mink. Guðmundur segir það helst gerast á þessum árstíma að minkar sjáist innan borgarmarka. „Það er ekki algengt að við verðum varir við slíkt niðri í bæ, það er þó töluvert af honum í landi Reykjavíkur, við Kjalarnes og Elliðavatn með ám, vötnum og ströndinni. Á þessum tíma gerist það, því nú eru hvolpar að fara frá læðunum og ungviðið er vitlaust,“ segir Guðmundur.

Í fyrrasumar var rætt um minkaplágu í Elliðaárdal.

„Ég veit nú ekki hvort hann sé farinn út úr póstnúmerinu en hann er lifandi enn þá.“

Guðmundur segir að umræddur minkur hafi ekki náðist og gangi því laus, þó óvíst sé hvort hann sé enn á ferli í 101 Reykjavík. „Við fengum tilkynningu og brugðumst strax við og mættum á staðinn, en kvikindi hafa fætur og geta verið búin að forða sér. Ég veit nú ekki hvort hann sé farinn út úr póstnúmerinu en hann er lifandi enn þá. Við höfum ekkert heyrt meira af honum og það er svolítið skrýtið því þetta er inn í niðrum bæ. Ég hefði haldið að það væri slatti af hringingum,“ segir Guðmundur.

Drepur allt sem hann þorir í

Hann segir að minkurinn sé þess eðlis að hann flýi frá öllu stærra en hann sjálfur, en ef hann telji sig ráð við bráðina þá drepi hann hana. „Fyrsta sem minkurinn myndi gera ef hann myndi mæta þér þá myndi hann hlaupa í burtu. Ef þú hins vegar myndir króa hann af og ætlar að taka hann, þá er það eins og með villiketti, refi eða rottur, þá bítur þetta frá sér. Þeir elta fólk ekki uppi og ráðast á og drepa,“ segir Guðmundur og hlær.

Spurður um hvort það eigi við um minni dýr svo sem ketti svarar Guðmundur: „Allt sem að hann er öruggur um að hann ráði við, það drepur hann. Mætti hann hundi eða ketti þá ef hann á kost þá hleypur hann frekar en að fara í það.“