Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 10 árum.

Hjarðmaður holdsins

Bók­in lýs­ir ágæt­lega þeirri spennu sem hef­ur ver­ið inn­an sveit­ar­inn­ar sem sam­an­stóð af nokkr­um risa­stór­um egó­um.

Hjarðmaður holdsins

Egilssögur
Á meðan ég man
Páll Valsson
Fjórar og hálf stjarna
Útgefandi: JPV-útgáfa
367 blaðsíður

Egill Ólafsson er fyrir löngu viðurkenndur sem einn af þeim allra stærstu í heimi dægurtónlistar á Íslandi. Það má þakka honum og samstarfsmönnum hans stóran hluta þess tónlistararfs sem kynslóðin fædd eftir 1950 skilur eftir sig. Það er því vel til fundið að skrásetja sögu hans. Í bókinni, Egilssögur, á meðan ég man, er varpað skýru ljósi á feril söngvarans og tónlistarmannsins, allt frá því hann spilaði með unglingahljómsveitunum, Scream og Rössum, og til vorra tíma þar sem Stuðmenn standa upp úr. 

Áhugaverðasti hlutinn í sögu Egils snýr að Stuðmönnum, sem eru væntanlega frægasta og ein langlífasta hljómsveit Íslandssögunnar. Ógrynni af dægurperlum liggur eftir hljómsveitina. Vart er til það mannsbarn sem ekki hefur sungið með þeim. Fyrsta bíómynd Stuðmanna, Með allt á hreinu, sló öll met í aðsókn. Egill hefur alla tíð verið frontmaður Stuðmanna, enda einn albesti söngvari landsins. 

Bókin lýsir ágætlega þeirri spennu sem hefur verið innan sveitar­innar sem 

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
2
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár