Guð­bergur Bergsson rit­höf­undur hæð­ist að Hall­grími Helga­syni rit­höf­undi í pistli í DV í dag en sá síð­ar­nefndi steig fram í síð­ustu viku og sagði frá kyn­ferð­is­of­beldi sem hann varð fyrir þegar hann var 22 ára. Hall­grímur segir frá ofbeld­inu í skáldævi­sögu sinni, Sjó­veikur í München, og ræddi meðal ann­ars í við­tölum við Frétta­tím­ann og Stundina um helg­ina. 

„Nú kemur hver stór­fréttin á fætur annarri í jóla­bóka­flóð­inu: Hall­grími Helga­syni rit­höf­undi kvað hafa verið nauðgað, í nýrri bók, með þeim afleið­ingum að við samn­ingu hennar hafi eins­konar sveskju­steinn (kannski í lík­ingu við stein­barn Laxness?) gengið niður af honum úr sál­inni eða földu móð­ur­lífi í eins­konar homma­skáp í skrokknum,“ skrifar Guð­bergur meðal ann­ars. Þá segir hann Hallgrím enga ljós­mynda­fælu heldur það sem í útlöndum sé kallað mynda­tott­ara, „svo þjóðin hefur drukkið í sig útlit hans. Þess vegna sagði kvik­indi: Hvaða kyn­vill­ingur hefur haft svona slæman smekk? Hefði ekki verið eins gott að fara upp á marglyttu og að fást við sak­lausa þjó­hnappa hans? Líklega mun hið sanna seint koma í ljós. Til þess þyrfti skáldið, að eigin sögn, að skrifa þús­und blað­síðna bók með brenn­andi efni við 1000 gráðu skap­andi hita. En þjóðin með sína heims­frægu samúð spyr: Hví kærir mað­ur­inn þetta ekki? Það er ekki of seint. Honum yrði tekið opnum örmum í Konukoti þar sem hann gæti „unnið í sjálfum sér“ eins og margir og margar til að end­ur­fæð­ast síðan með „miklum létti“.“

„Hefði ekki verið eins gott að fara upp á marglyttu og að fást við sak­lausa þjó­hnappa hans?“

Áður hæðst að flóttamönnum og femínistum

Pistill Guðbergs ber tit­il­inn „Er sjálfs­virð­ingin komin í jóla­sölukös­ina?“ en í honum fjallar hann einnig um nýút­komna skáldævi­sögu Jóns Gnarrs. Guð­bergur er einn af föstum pistla­höf­undum DV en hann var kynntur til