„Dr. Livingstone, geri ég ráð fyrir?“

Dav­id Li­ving­st­one varð að heim­þekkt­um manni með frá­sögn­um sín­um af Afr­íku. Ekk­ert hafði heyrst til hans ár­um sam­an þeg­ar blaða­mað­ur­inn Henry Stanley fann hann eft­ir margra mán­aða leit og kast­aði þá á hann einni fræg­ustu kveðju allra tíma.

„Dr. Livingstone, geri ég ráð fyrir?“
Fundurinn frægi Kveðja Henry hefur orðið að innblæstri fyrir fjölmarga listamenn.

Ein frægasta saga af ferðalagi vestrænna manna til Afríku átti sér stað fyrir 145 árum, þegar fréttamaðurinn Henry Stanley fann loks hinn fræga Dr. Livingstone.

David Livingstone kom fyrst til Afríku árið 1840 með tvö markmið: Að kanna álfuna og koma á endalokum þrælahalds. Skrif hans og fyrirlestrar í Englandi kveiktu síðar áhuga almennings á „Álfunni myrku“ og áttu eftir að gera Livingstone að þjóðhetju og lifandi goðsögn.

Árið 1864 ferðaðist Livingstone aftur til Afríku og hóf könnunarleiðangur í gegnum miðja álfuna með það fyrir stafni að finna upptök árinnar Níl. Mánuðir urðu að árum og lítið sem ekkert heyrðist frá landkönnuðinum fræga. Kjaftasögur fóru á kreik um að Livingstone væri haldið föngnum eða hann jafnvel látinn. Dagblöð birtu fyrirsagnir eins og „Hvar er Livingstone?“ Almenning þyrsti í fréttir af þjóðhetjunni sinni. Árið 1871 hafði forvitnin borist yfir Atlantshafið til Ameríku og Henry Stanley, blaðamanni New York Herald, var gert að fara til Afríku og finna Livingstone.

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mikilvægi hvíldar vill oft gleymast
3
Viðtal

Mik­il­vægi hvíld­ar vill oft gleym­ast

Hvíld er ekki lúx­us held­ur líf­fræði­leg nauð­syn, seg­ir Bene­dikt Jó­hanns­son, sér­fræð­ing­ur í klín­ískri sál­fræði. Svefn og hvíld séu ein af grunnstoð­um góðr­ar heilsu og að lík­ams­klukk­an kalli á hvíld yf­ir dag­inn. Rann­sókn­ir sýni að hvíld skerpi ein­beit­ingu, minni og starfs­þrek. Bene­dikt tel­ur að vafa­samt hafi ver­ið að af­leggja kaffi­tíma á vinnu­stöð­um, því starfs­fólk­ið þurfi eft­ir sem áð­ur að kúpla að­eins frá vinnu og end­ur­næra sig.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Í minningu afastráksins
3
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
2
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár

Loka auglýsingu