Ekkert form sem fangar samtímann eins og heimildamyndir

„Það var gott gengi sem fann upp þessa töfrafor­múlu sem hátíðin er, full­komin blanda af inni­legri alvöru og skemmtun, Þetta var hópur sam­settur af kvik­mynda­gerð­ar­fólki og heima­mönnum og þeim fannst til­valið að nýta hið ein­staka Skjald­borg­ar­bíó sem er á Pat­reks­firði til að hýsa hátíð sem þessa,“ útskýrir Helga. Spurð um áherslur í ár segir hún þær ekki vera neinar sér­stakar frá ári til árs, „en við pössum okkur að bæta alltaf við nýj­ungum og halda hátíð­inni lif­andi. Fyrir tveimur árum bættum við til dæmis við dóm­nefnd­ar­verð­launum og í ár ætlum við að brydda upp á þeirri nýj­ung að vera með pan­el­um­ræður um stöðu heim­ilda­mynda­gerðar. Það sem er kannski sér­stakt við hátíð­ina í ár er að flestar mynd­irnar ger­ast að hluta eða öllu leyti í öðrum löndum – og það er án efa til marks um það að íslensk heim­ilda­mynda­gerð er að stækka sem fag. En auð­vitað megum við ekki …