„Þessi fyrirlitlega manneskja ásakar mig um óheiðarleika og glæpaeðli,“ segir Sólveig Anna Jónsdóttir, formaður stéttarfélagsins Eflingar, um pistlahöfundinn Sirrý Hallgrímsdóttur, sem færir fram ásakanir á hendur verkalýðsforystunni og kenningu um áhrif Gunnars Smára Egilssonar í bakpistli sínum í Fréttablaðinu í dag. 

Í pistlinum sakar Sirrý stjórnendur Eflingar um að hafa „sent gjaldkerann í veikindaleyfi“ til að Gunnar Smári Egilsson, fyrrverandi útgefanda Fréttablaðsins og Fréttatímans og einn stofnenda Sósíalistaflokks Íslands, gæti komist í 12 milljarða króna sjóði Eflingar. 

„Andlegur leiðtogi þessarar hreyfingar virðist vera Gunnar Smári Egilsson sem áður hafði nokkuð óhindraðan aðgang að sjóðum auðmanna. Nú er Gunnar Smári búinn að finna nýjan sjóð, verkalýðsfélagið Efling situr á 12 milljörðum sem nýta má til ýmissa verka. Það þurfti bara að senda gjaldkerann í veikindaleyfi, hún virtist ekki skilja fínni blæbrigði byltingarinnar,“ skrifar Sirrý. 

Sólveig Anna svarar af hörku og kvartar undan „ógeði“ og „þvaðri“. „Nú hefur gáfnaljósið Sirrý Hallgrímsdóttir ákveðið að taka þátt í ógeðinu með því að taka undir lygarnar og þvaðrið úr fólki sem þolir ekki að verka og láglaunafólk krefjist þess að vera metið að verðleikum í íslensku samfélagi. Þessi fyrirlitlega manneskja ásakar mig um óheiðarleika og glæpaeðli. Í raun er hún að ásaka mig um þjófnað; að hin raunverulega ástæða fyrir því að ég hafi gefið kost á mér sem formaður Eflingar hafi verið til að svíkja og pretta og stela. Það er ótrúlegt að þurfa að sitja undir uppspuna og deleríngum í fólki með skerta siðferðiskennd, en ég segi aftur: Hér fáum við ótrúlegt tækifæri til að upplifa hvernig borgarastéttin tjúllast þegar að henni er sótt og þegar fólk ákveður að hætta að bugta sig og beygja fyrir mannfjandsamlegum efnahagslögmálum hennar,“ segir Sólveig Anna.

Forsaga ásökunar Sirrýjar eru átök á skrifstofu Eflingar í tengslum við reikning frá Öldu Lóu Leifsdóttir, ljósmyndara og eiginkonu Gunnars Smára Egilssonar, vegna verkefnisins Fólkið í Eflingu, sem birtist á vef Eflingar. Samkvæmt umfjöllun Morgunblaðsins neitaði fjármálastjóri að staðfesta reikning hennar, og fór í kjölfarið í veikindaleyfi. Eftir það færði Gunnar Smári Egilsson fram ásakanir á hendur fjármálastjóranum, þess efnis að hún hefði beint viðskiptum til eiginmanns síns fyrir hönd Eflingar. Í yfirlýsingu frá Sólveigu Önnu kom fram að fréttaflutningur Morgunblaðsins af málinu væri rangur, að stjórn hefði samþykkt reikninga Öldu Lóu og fjármálastjórinn hefði ekki hafnað að greiða þá.

Pistill SirrýjarHöfundur bankþanka Fréttablaðsins ásakar forystu Eflingar.

Mynd: Skjáskot: Visir.is

Sirrý Hallgrímsdóttir hefur í gegnum árin tekið virkan þátt í starfi Sjálfstæðisflokksins, og meðal annars gegnt formennsku í Hvöt, félagi sjálfstæðiskvenna í Reykjavík, verið formaður Upplýsinga- og fræðslunefndar Sjálfstæðisflokksins, setið í miðstjórn og var um skeið varaformaður Landssambands sjálfstæðiskvenna. Þá var hún ráðin aðstoðarmaður Illuga Gunnarssonar, þáverandi menntamálaráðherra, árið 2013.

Sólveig Anna sagði nýverið að Hörður Ægisson, ritstjóri Markaðarins, fylgirits Fréttablaðsins, væri einn af „óvinum vinnandi stétta“ og að hann væri handbendi húsbónda síns, vegna leiðaraskrifa Harðar í Fréttablaðinu, þar sem hann sagði kröfur Starfsgreinasambandsins vegna kjarasamninga vera „sturlaðar“. Hörður hefur nú skrifað þrjá leiðara í röð þar sem hann gagnrýnir kröfur launþega um töluverðar kjarabætur.

Hér er færsla Sólveigar Önnu í heild sinni:

„Enn og aftur er viðbjóðslegur áróður um mig og Eflingu borinn inn á heimili fólks með Fréttablaðinu. Nú hefur gáfnaljósið Sirrý Hallgrímsdóttir ákveðið að taka þátt í ógeðinu með því að taka undir lygarnar og þvaðrið úr fólki sem þolir ekki að verka og láglaunafólk krefjist þess að vera metið að verðleikum í íslensku samfélagi. 

Þessi fyrirlitlega manneskja ásakar mig um óheiðarleika og glæpaeðli. Í raun er hún að ásaka mig um þjófnað; að hin raunverulega ástæða fyrir því að ég hafi gefið kost á mér sem formaður Eflingar hafi verið til að svíkja og pretta og stela. Það er ótrúlegt að þurfa að sitja undir uppspuna og deleríngum í fólki með skerta siðferðiskennd, en ég segi aftur: Hér fáum við ótrúlegt tækifæri til að upplifa hvernig borgarastéttin tjúllast þegar að henni er sótt og þegar fólk ákveður að hætta að bugta sig og beygja fyrir mannfjandsamlegum efnahagslögmálum hennar. 

Allt um hið sanna eðli þess sem skrifar opinberast í soranum: 

Viljinn til að ljúga, viljinn til að hræða, viljinn til að leita allra leiða til að sabótera baráttu fólks fyrir efnahagslegu réttlæti. Og viljinn til að notast við þetta ógeðslega og ódýra bragð fólks sem einskis svífst: 

Að reyna að etja saman stétt verka og láglaunafólks og þeim háskólamenntuðu í samfélaginu með því að draga ljósmæður inn í aumkunarvert skítkastið, með því að ganga út frá því að ljósmæður muni ekki standa með fólki sem ekki hefur háskólamenntun þegar það krefst þess að hér verði byggt upp gott og öruggt húsnæðiskerfi, að hér verði skattbyrgðinni létt af lágtekjuhópunum, að hér fái fólk laun sem duga til að lifa mannsæmandi tilveru. 

Ég fullyrði: Ljósmæður, eins og annað eðlilegt fólk með eðlilega siðferðiskennd í íslensku samfélagi, munu standa með okkur í baráttunni. Af því að þær, eins og allt eðlilega innréttað fólk, gera sér grein fyrir því að gott og mannvænt samfélag byggist upp á því að fólk hafi það gott, að fólk lifi við öryggi, að fólk sleppi við vinnu-þrælkun (sem er staðan eins og hún er fyrir það fólk sem getur ekki lifað af dagvinnulaunum sínum og þarf því að vera í aukavinnu og yfirvinnu og þriðju vinnu) og að fólk þurfi ekki að sætta sig það að hér sé heilbrigðiskerfið niðurskorið og velferðarkerfið svelt svo að auðstéttin, vinir Sirrýar, geti áfram komið sér undan því að taka þátt í því að reka samfélag, geti haldið áfram að senda peninga í skattaskjól, geti haldið áfram að skipta krónueignum í erlendan gjaldeyri og með því að fella gengi krónunnar og svo mætti lengi lengi lengi telja.

Í alvöru talað: hvernig dirfist þessi kona að reyna að ata mig aur? Hvernig dirfist hún að reyna að hræða fólk sem starfar á íslenskum vinnumarkaði til hlýðni? Hvernig dirfist hún að reyna að láta eins og ég hafi gerst sek um einhvern glæp? 

Ég ætla sjálf að svara. Sennilegasta útskýringin er sú í þeirri veröld sem hún byggir, þeirri veröld sem félagar hennar byggja þykir ekkert sjálfsagðara en að ásælast sjóði og gera hvað sem er til að komast að þeim. Í þeirri veröld þykir ekkert sjálfsagðara en að láta fégræðgina stýra öllum sínum gjörðum. Í þeirri veröld þykir ekkert tiltökumál að stunda fyrirtækjagripdeildir, skattsvik, fjárplógstarfsemi og síðast en ekki síst þykir í þeirri veröld ekkert sjálfsagðar en að kokka upp eitt stórfenglegasta bankahrun mannkynssögunnar með einbeittum brotavilja og einbeittu skeytingarleysi fyrir hagsmunum almennings.

Sirrý mun eflaust aldrei skilja að fólk geri hluti vegna einhvers annars en gróðamöguleikanna og fégræðginnar. Hún mun eflaust aldrei skilja að réttlætiskennd og löngum í að fá að vera eitthvað annað og meira en vinnuafl á útsöluverði geti stýrt gjörðum fólks. Hún mun eflaust aldrei skilja að nýfrjálshyggjan, hugmyndafræðin sem hún aðhyllist, veki andstyggð hjá fólki sem hefur verið neytt til að lifa við hennar grimmu og mannfjandsamlegu lögmál. Hún mun aldrei skilja þá tilfinningu sem fylgir því að lifa og starfa í áratug á íslenskum vinnumarkaði þar sem þú veist að hin smánarlegu laun sem þú færð lögð inn á heimabankann þinn munu aldrei nokkurn tímann duga til þess að sjá fyrir þér og börnum þínum. Hún mun aldrei skilja þessa tilfinningu af því hún er ófær um að setja sig í spor annara, er aðeins fær um að klína sínum sjúku hugmyndum um mannlegt eðli yfir á fólk sem gerðist sekt um þann hræðilega glæp, greinilega einn af þeim stærstu í íslensku samfélagi, að sigra með yfirburðum í lýðræðislegum kosningum um hverjir ættu að leiða baráttu verkalýðsfélags. 

Sumt fólk er einfaldlega þannig innréttað að meira að segja leikreglur lýðræðisins eru þeim óskiljanlegar. Það er leiðinlegt fyrir okkur hin en við getum þá í það minnsta glatt okkur við að vera sjálf með sæmilega gagnlegan siðferðisáttavita. Það eru greinilega ekki allir svo heppnir.“