Mömmó
Leikmynd og búningar: Guðrún Hrund Sigurðardóttir Hljóðhönnun og tónlist: Þorbjörn Steingrímsson Ljóshönnun: Pálmi Jónsson Þýðing: Ingunn Snædal
Sterk leikaraþrenning getur ekki lyft þessu melódrama upp á hærra plan.
Leikskáldið Paulu Vogel ættu margir lesendur að kannast við en Ökutímar vakti mikla lukku hér á landi fyrir tæplega tuttugu árum. Eitruð fjölskyldusamskipti og ofbeldi sem birtust í ólínulegum minningum einkenndu Ökutíma. Í Mömmó, nýjasta leikriti Vogel sem frumsýnt var í Borgarleikhúsinu fyrir stuttu, eru eitruð fjölskyldusamskipti sömuleiðis til skoðunar en nú miðlað í gegnum minningar í línulegri tímaröð sem spanna næstum fjóra áratugi.
Martha bíður áhorfenda þegar þeir ganga inn í sal, tilbúin að segja sína sögu sem hverfist um flutninga, framtíðardrauma og fjölskyldu um miðbik til loka tuttugustu aldarinnar. En sagan fjallar einnig um sjálfsuppgötvun, sorg og syndaaflausn. Við fylgjumst með Phyllis og börnunum hennar tveimur, Carl og Mörthu, berjast við fátækt og elta ameríska drauminn eftir að fjölskyldufaðirinn yfirgefur þau. Síðan Birna Pétursdóttir gekk til liðs við Borgarleikhúsið hefur hún sýnt í hverri sýningu á fætur annarri hversu mikill fengur hún er fyrir leikhúsið. Birna hefur sérstakt …
















































Athugasemdir