Minnihlutinn kom vígreifur til leiks undir liðnum um fundarstjórn forseta á Alþingi í dag þar sem Diljá Mist Einarsdóttir, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, reið á vaðið. Þar sakaði hún utanríkisráðherra, Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur, um að hafa farið á svig við þingskaparlög þegar hún neitaði að mæta á fund utanríkismálanefndar til þess að ræða þingsályktunartillögu meirihlutans um þjóðaratkvæðagreiðslu um það hvort halda eigi áfram aðildarviðræðum við Evrópusambandið. Aðrir þingmenn minnihlutans, Sjálfstæðisflokksins, Miðflokks og Framsóknar, tóku undir þessi sjónarmið og sögðu þingskaparlög brotin.
Greinin sem um ræðir hljóðar svo: Utanríkismálanefnd skal, auk verkefna sem hún hefur skv. 13. gr., vera ríkisstjórninni til ráðuneytis um meiri háttar utanríkismál enda skal ríkisstjórnin ávallt bera fyrir fram undir hana slík mál jafnt á þingtíma sem í þinghléum, nema brýn nauðsyn banni.]
„Í guðanna bænum, treystið þjóðinni“
Þingmaður Miðflokksins, Sigríður Á. Andersen, bætti við að aðdragandinn að tilkynningu um þingsályktunartillöguna væri að sama skapi gagnrýnisverður og nefndi þá …
Málið núna er að ræða við ESB og sjá hvað er í boði. Auðvitað getur það í framhaldinu leitt að kosningu um aðildina sjálfa - en hvað er það sem stjórnarandstæðan óttast svo mjóg að hún vill kæfa það ferli í byrjun?
Merkilegt að sömu flokkarnir sem börðust gegn veiðigjaldafrumvarpinu skulu vera svo eindregnir á móti ESB - hvað hafa þeir að tapa?