Á veitingastað í miðbæ borgarinnar er að hefjast drag-dögurður. Ég mæti tímanlega, áður en gestir fara að tínast inn og tylli mér við barinn. Starfsfólkið er að klára að raða borðum sem krefst útsjónarsemi þar sem von er á fullu húsi. Gestgjafar dagsins eru ekki þekktir fyrir að halda sig við sviðið heldur þurfa að geta ferðast frjálsir á milli þéttsetinna borða, dansað, farið í splitt og leikið við gestina án þess að rekast í eða slasa sig.
Inn á staðinn kemur æðandi algjör bomba. Hún er í hvítum kjól með pallíettum og himinháum stígvélum í stíl sem hún á eftir að dansa í og láta líta út fyrir að sé auðvelt. Hún gengur til mín, brosandi út í eitt með rauðar rósir í hárinu. Hún er einlæg, opin í fasi og biður mig að koma með sér afsíðis svo hún geti sett á sig gervineglur fyrir sýninguna. Hvert einasta …


























Athugasemdir