Íbúar á Drangs­nesi á Ströndum eru alls um 70 tals­ins, en voru hátt í hund­rað þegar nátt­úru­barnið Elísabet Snædís Jóns­dóttir ólst þar upp. „Þetta var mjög verndað umhverfi að alast upp í. Amma og afi bjuggu nálægt svo ég gat alltaf leitað til þeirra.“

Perla Stein­gríms­fjarðar, eyjan Grímsey, blasir við úr þorp­inu og Elísabet upp­lifði alltaf eitt­hvað ævin­týra­legt við hana. „Ég trúði því að tröllskessa hefði reynt að grafa Vest­fjarða­kjálk­ann frá og fengið uxann sinn til að draga eyj­una út á fjörð.

Það er kletta­drangur á Drangs­nesi, Kerl­ingin. Drangs­nes dregur nafn sitt af þessum kletta­drangi sem var sagður vera tröllskessan.

Auðvitað ólst ég líka upp við trú á að allt væri mor­andi af álfum og huldu­fólki. Þannig var minn veru­leiki. Kjörið umhverfi fyrir litla stelpu sem trúir á töfra.“

Náttúran heill­aði og faðir Elísa­betar var dug­legur að taka hana með sér í göngu­ferðir. „Ég varð snemma mikið nátt­úru­barn. Pabbi …