Ofbeldi þrífst þar sem þögnin ræður og þar sem fólk treystir sér ekki til að leita hjálpar. Þetta segir stofnandi Rauðu regnhlífarinnar, hagsmunasamtaka kynlífsverkafólks. Þegar lagarammi og samfélagsleg viðhorf skapa ótta við að sæta ákæru, brottvísun eða útskúfun þrengist svigrúmið til að segja frá og verja sig. 

Fólk sem starfar eða hefur starfað í kynlífsiðnaði lýsir  margbreytilegum veruleika. Sum upplifa að skýr mörk og stjórn á eigin vinnuaðstæðum geti aukið sjálfstæði og öryggi, jafnvel meira en í ýmsum láglaunastörfum þar sem yfirmenn og viðskiptavinir fara yfir mörk. Á sama tíma er bent á að fordómar séu þyngsti bagginn; viðbrögð umhverfisins geti verið óvægin og ógnin við að missa húsnæði, atvinnu eða mannorð sé raunveruleg. „Glæpavæðing einangrar mann,“ segir ein þeirra, og önnur varar við því að „að glæpavæða ýtir undir óöryggi og hættu“.

Krafa þeirra sem stíga fram er skýr: að yfirvöld hlusti, trúi og tryggi að kerfin verndi þolendur …