Efling hefur barist gegn ofurefli í kjaradeilu sinni við Samtök atvinnulífsins, einkum eftir að Starfsgreinasambandið undirritaði kjarasamning við SA 3. desember síðastliðinn. „Frá þeim tímapunkti lögðust önnur stéttarfélög, SA og ríkissáttasemjari á eitt um að þvinga Eflingu til samþykktar á þeim samningi óbreyttum.“

Þetta er meðal þess sem segir í yfirlýsingu Eflingar vegna framlagningar miðlunartillögu Ástráðar Haraldssonar, setts ríkissáttasemjara í kjaradeilunni, í dag. Umrædd miðlunartillaga er í meginatriðum samhljóða umræddum kjarasamningi SA við SGS og sömuleiðis er hún efnislega því sem næst eins og miðlunartillaga Aðalsteins Leifssonar ríkissáttasemjara, sem hann lagði fram í deilunni 26. janúar síðastliðinn. Þá tillögu taldi samninganefnd Eflingar ólögmæta, ekki síst vegna þess að Aðalsteinn hefði ekki átt neitt samráð við Eflingu áður en hann lagði tillöguna fram.

Verðbólgan sé áhrifavaldur

Efling hefur haldið á lofti þeirri skoðun að samningurinn sem um ræðir, samningur SA við SGS, henti ekki Eflingarfólki, til þess innibæri hann of lágar hækkanir kauptaxta miðað við verðbólgu. Bendir Efling á í yfirlýsingu sinni að fulltrúar þeirra stéttarfélaga sem sömdu við SA í desember hafi að undanförnu bent á að forsendur samninganna hafi reynst rangar og tryggja hefði átt þá betur gegn verðbólgu. Vísar Efling þar meðal annars til nýlegra yfirlýsinga Ragnars Þórs Ingólfssonar, formanns VR, sem lýsti því að það sem hann hefði óttast mest hefði raungerst. „Að fyrirtækin og hið opinbera færu að demba á launafólk verðlagshækkunum og hærri gjöldum, ef það hefði engar raunverulegar afleiðingar í för með sér,“ skrifaði Ragnar Þór í grein á Vísi 27. febrúar síðastliðinn.

Þá er bent á það í yfirlýsingu Eflingar að formaður VM, félags vélstjóra og málmtæknimanna, Guðmundur Helgi Þórarinsson, hafi lýst því síðastliðinn mánudag í fréttum Ríkisútvarpsins að forsendur kjarasamnings félagsins við SA væru brostnar með þeirri miklu verðbólgu sem nú til staðar.

Á þetta hefur Efling ítrekað bent, segir í yfirlýsingu stéttarfélagsins, en án árangurs. Þar segir einnig að samninganefnd Eflingar hafi margsinnis slegið af kröfum sínum og fært sig nær viðsemjanda sínum, án nokkurs árangurs. Þá gagnrýnir Efling Aðalstein Leifsson ríkissáttasemjara harðlega fyrir að sinna ekki starfi sínu og fyrir að reyna að þröngva miðlunartillögu upp á stéttarfélagið án samráðs, í þeim tilgangi einum að hamla því að boðaðar verkfallsaðgerðir Eflingar gætu hafist. Hnykkt er á því í yfirlýsingunni að sú afstaða Eflingar að ríkissáttasemjari hefði enga heimild til að krefja félagið um kjörskrá hafi verið staðfest með dómi Landsréttar 13. febrúar síðastliðinn.

Gagnrýna SA, ríkissáttasemjara og ráðherra

Efling gagnrýnir ekki einungis Aðalstein harðlega heldur beinir einnig spjótum sínum að ráðherrum í ríkisstjórn Katrínar Jakobsdóttur. „Ráðherrar í ríkisstjórn stóðu þétt að baki Aðalsteini Leifssyni og vörðu gjörðir hans við hvert tækifæri. Guðmundur Ingi Guðbrandsson ráðherra vinnumarkaðsmála vildi ekki að hitta fulltrúa Eflingar til viðræðna um miðlunartillöguna, heldur kaus fremur að fara til útlanda.“ Þá segir í yfirlýsingunni að Guðmundur Ingi og Katrín hafi ekki viðurkennt „þann ósóma“ sem hafi falist í lögbrotum ríkissáttasemjara.

Efling víkur síðan að boðuðu verkbanni SA á alla Eflingarfélaga, sem stéttarfélagið segir að hafi haft þann tilgang að tæma vinnudeilusjóð stéttarfélagsin og hræða Eflingarfélaga til hlýðni, auk þess að þrýsta á stjórnvöld til að taka afstöðu með SA. „Beiting þessarar hótunar, sem var tilraun til að marka upphaf nýs og ógeðfellds kafla í sögu íslensks vinnumarkaðar, mun seint gleymast.“

Í lok yfirlýsingarinnar segir að stéttarfélagið hvetji félagsfólk sitt til að kynna sér efni miðlunartillögunnar, taka sjálfstæða afstöðu til hennar og greiða atkvæði. „Efling – stéttarfélag mun halda áfram baráttu sinni fyrir réttlæti til handa verka- og láglaunafólki, þar sem félagsfólk eru fjölmenn, sameinuð og sýnileg.“