Bækur Steinars Braga hafa alltaf falið í sér fleiri heima en þann sem við þekkjum. Engar þeirra hafa verið tjóðr­aðar við nat­úral­íska frá­sagn­ar­hefð eða hvers­dags­lega mynd af veru­leik­anum, jafn­vel smá­sögur sem virð­ast eiga sér stað í okkar heimi snúa hressi­lega upp á hann. Þessi auka­vídd í veru­leik­anum hefur iðu­lega verið ónota­leg og ágeng, eitt af helstu höf­und­ar­ein­kennum skálds­ins, sem er einkar lunkið við að flétta óhugnað inn í að því er virð­ist sak­leys­is­legar aðstæður.

Fantasían og jafn­vel gamla drauga­sagan hafa birst sterkt í skáld­verkum Steinars, án þess þó að nokkra þeirra megi kenna ein­dregið við slíka bók­mennta­grein. Með bók­inni Trufl­unin, sem út kom fyrir tveimur árum, steig Steinar þó mjög afger­andi og far­sælt skref inn á svið vís­inda­skáld­sög­unnar og í nýjasta verki sínu, Dánum heims­veldum, heldur hann sig á sömu bók­mennta­legu slóðum. Dáin heims­veldi er bók sem skemmti­leg­ast er að vita sem minnst um og verður því ekki lagst í …