Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 4 árum.
Menning

„Markmiðið er að búa til umhverfi þar sem ég get verið að mála“

Hall­dór Kristjáns­son sneri heim úr námi á hápunkti óviss­unn­ar í fyrstu bylgju Covid-19. Hann hef­ur kom­ið sér fyr­ir í stúd­í­óplássi á Ný­lendu­götu þar sem hann vinn­ur hörð­um hönd­um að næstu sýn­ingu. List­in hef­ur alltaf ver­ið æðsta markmið Hall­dórs, sem seg­ir það vera hápunkt metn­að­ar síns að geta mál­að á hverj­um degi.

„Markmiðið er að búa til umhverfi þar sem ég get verið að mála“
Halldór Kjartansson Myndlistin hefur alltaf verið æðsta markmið Halldórs, sem segist haga lífi sínu með því markmiði að geta vaknað og farið að mála. Mynd: Heiða Helgadóttir
Hlédís Maren Guðmundsdóttir
ritstjorn@heimildin.is

Halldór Kristjánsson er tuttugu og sjö ára listmálari sem vinnur nú að tveimur sýningum. Halldór fylgir raunsæisstefnu í list sinni. Hann málar hliðstæður fólks og hluta á raunverulegan hátt, af natni og viðamikilli tæknikunnáttu. Hann sneri nýverið úr listnámi í Atelier í Svíþjóð. Skólinn fylgir langri listhefð sem má rekja aftur til Leonardo da Vinci en þróaðist fram yfir 19. öld. Þar markaði hann sér listræna stefnu og klassískan stíl sem er áþekkur Rembrandt og Vermeer.

Hætti með kærustunni í sóttkví

Halldór kláraði námið í mars 2020, á hápunkti óvissunnar í miðri fyrstu bylgju Covid-faraldursins. „Ég var nýbúinn í lokaviðtalinu mínu í skólanum þegar mamma hringdi í mig og bað mig um að flýta fluginu mínu heim.“ Halldór hlýddi móður sinni. Hann breytti fluginu og flutti upp á eigin spýtur með öll listaverkin sín og heila búslóð á einum degi. Kíminn segir Halldór að það hafi verið mjög fínt, enda …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár