Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 5 árum.
Viðtal Lífið eftir pólitík

Ákvað að gera bara það sem mér finnst skemmtilegt

Eygló Harð­ar­dótt­ir bygg­ir hús og lær­ir að verða kokk­ur. Hún seg­ist hafa átt­að sig á því að eng­inn sé ómiss­andi og að alltaf sé til nóg af góðu fólki til að fylla í skarð­ið.

Ákvað að gera bara það sem mér finnst skemmtilegt
Eygló Harðardóttir „Ég ákvað, þegar ég hætti í stjórnmálum, að gera bara það sem mér finnst skemmtilegt. Manni er svo hætt við að skilgreina sig í einhverju tilteknu hlutverki, en þá er hættan á að maður takmarki sig og útiloki svo margt gott.“ Mynd: Heiða Helgadóttir
Anna Lilja Þórisdóttir
ritstjorn@heimildin.is

„Ég er að byggja blokk, læra að verða kokkur og byggja hús. Ég er verkefnastýra áfangaheimilis Samtaka um kvennaathvarf og við tókum fyrstu skóflustunguna í febrúar. Þetta verður 18 íbúða fjölbýlishús, vonandi tilbúið síðsumars á næsta ári, og ætlað konum og börnum þeirra sem þurfa öruggt húsnæði á hagkvæmu verði og langtímastuðning á meðan þau koma undir sig fótunum í erfiðri aðstöðu. Það eru forréttindi að fá að taka þátt í þessu verkefni með þessu kjarkaða og flotta fólki í Kvennaathvarfinu. 

Þegar ég tók ákvörðun um að hætta í pólitík þurfti ég að ákveða hvað ég vildi gera þegar ég yrði stór og tvísteig á milli þess að læra húsasmíði eða kokkinn. Ég hef alltaf haft mikla ástríðu …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.
Tengdar greinar

Lífið eftir pólitík

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár