Hundruð þúsunda deyja árlega vegna hnattrænnar hlýnunar, næstum öll í þróunarlöndum. Þau lönd sem verst verða úti valda nær engum útblæstri gróðurhúsalofttegunda sjálf. Verði losun ekki minnkuð strax og hafist handa við kolefnisbindingu í stórum stíl er mikil hætta á mun alvarlegri afleiðingum. Þetta eru niðurstöður margra áratuga rannsókna sem hafa legið fyrir í minnst fimm ár. Þrátt fyrir það hefur kolefnislosun aldrei verið meiri og sjaldan vaxið hraðar. Losun Íslendinga er með þeirri mestu í heimi, en hún á sér að miklu leyti stað við framleiðslu neysluvarnings erlendis.
Að einhverju leyti má skrifa síaukna losun á hrapallega misheppnaða ráðstefnu í Kaupmannahöfn 2009, þegar samþykkja átti arftaka Kyoto-bókunarinnar. Þar viðurkenndu ráðstefnugestir að halda þyrfti hlýnun jarðar innan 2°C, miðað við upphaf iðnbyltingar, og að draga þyrfti verulega úr losun gróðurhúsalofttegunda. Þrátt fyrir það voru engar bindandi ákvarðanir teknar og engin langtímamarkmið sett.
Loftslagsbreytingar
Spá „hættulegri“ hlýnun um 2,8 gráður í heiminum
Ísland „í miðpunkti breytinga á jörðinni“
Veltihringrás og virkjanir: Fyrstu tuttugu mánuðir umhverfisráðherra
Samdráttur milli ára en Ísland langt frá loftslagsmarkmiðum
Hrun AMOC gæti verið óumflýjanlegt
Athugasemdir