1. Sigin grásleppa

Ég er alin upp af kenn­urum og móður sem var bæði kenn­ari og skóla­stjórn­andi í fullu starfi, sex barna móðir og mjög virk stjórn­mála­kona sem tók meðal ann­ars þátt í stofnun Kvenna­list­ans og kjara­bar­áttu kenn­ara. En hún var einnig mjög list­ræn og það segir í raun allt sem segja þarf um það matar­æði sem ég var alin upp við. Skynsemi, tíma­þröng, ein­fald­leiki en á sama tíma ótrú­lega mikil frum­leg­heit og bragð­gæði á heims­mæli­kvarða. Hún var ein­stak­lega lunkin við að henda í dýr­indis rétti þrátt fyrir að vera alltaf í fullu starfi og með allan krakka­sk­ar­ann. Við mamma áttum okkar sér­stöku stundir þegar hún keypti signa grá­sleppu og sauð örstutt ásamt kart­öflum og smjöri, en sigin grá­sleppa hefur verið einn af mínum upp­á­halds réttum síðan. Þessi réttur minnir mig líka á grá­slepp­urnar sem grá­sleppukarl­arnir veiddu út frá Ægisíðu og svo sauð mamma líka oft rauð­maga sem mér fannst algjört sæl­gæti. Hún var mik­ill Vest­ur­bæ­ingur.