Sunna Mjöll Bjarna­dóttir ákvað að stíga út fyrir þæg­ind­ara­mmann með því að birta þessa mynd af sér á Facebook. Ástæðan var sú að hún hefur allt of lengi verið ósátt við lík­ama sinn. Hún ákvað því að breyta við­horfi sínu og ögra stað­al­myndum. Til að benda á að fólk er fal­legt eins og það er, óháð því hvort maginn sé sléttur eða lærin stinn.

Var alltaf að biðjast afsökunar á líkama sínum

„Þæg­ind­ara­mm­inn er víst þannig gerður að stundum þarf maður að taka alveg svaka­lega stórt skref út fyrir hann. Fyrir nokkru síðan var ég fengin í ljós­mynda­verk­efni þar sem fyr­ir­fram ákveðin hug­mynd var fram­kvæmd. Það er búið að taka mig dágóðan tíma að ákveða hvort ég eigi að birta mynd­ina eða ekki, og er ég að svitna við að skrifa þetta hérna. Maður veit að alltaf koma nei­kvæð ummæli um athygl­is­sýki og fleira þegar svona ert birt, og sitja þau yfir­leitt fast­ari í koll­inum á manni heldur en þau jákvæðu.

En til­gang­ur­inn með mynd­inni er svo sann­ar­lega ekki athygl­is­sýki, heldur er það til að minna ykkur á að vera sátt við ykkur sjálf í ykkar eigin lík­ama. 
Ég hef alla tíð verið mjög ósátt við lík­amann minn vegna þess að maginn á mér er ekki sléttur, vegna þess að lærin á mér eru ekki stinn og svo gæti ég lengi talið.

Sem dæmi er yfir­leitt það fyrsta sem ég segi þegar ein­hver strákur fer að tala við mig er eitt­hvað á þessa leið: „Já en sko..ég er ekki með full­kom­inn lík­ama, maginn minn er mjúkur, þú vilt ábyggi­lega ekk­ert kynn­ast mér“. 

Annað dæmi er að fyrr í vetur fór ég til læknis út af því að ég var með maga­pest og þegar hann þurfti að fá að taka upp bol­inn til að pota eitt­hvað í mag­ann á mér bað ég hann inni­legrar afsök­unar á því að maginn á mér væri mjúkur. 
Eðlilegt? Nei!“

„Ég hef alla tíð verið mjög ósátt við lík­amann minn.“

Segjum stopp við staðalímyndum

„Fyrir stuttu síðan ákvað ég að fara að elska sjálfa mig eins og ég er! Ég á einn lík­ama, það er ein­ungis til eitt ein­tak af mér og ég ætla að leyfa mér að blómstra eins og ég er. Eigum við ekki öll að fara að þykja vænt um okkur sjálf, sama hvort við séum 45 kg, 75 kg eða 120 kg? Þó ég myndi verða grönn eða þó ég myndi þyngj­ast um helm­ing, þá mun það ekki breyta per­sónu­leika mínum og það mun ekki breyta því hvernig mann­eskja ég er.

Eigum við ekki öll að miðla því áfram, sér­stak­lega til yngri kyn­slóð­ar­innar að sama hvernig þú lítur út, þá ertu samt alltaf besta ein­takið af mann­eskj­unni sem þú ert.

Sönn feg­urð kemur að innan!

Það er bara eitt ein­tak til af okkur – leyfum okkur að elska það ein­tak, við erum öll fal­leg! 

Segjum stopp við staðalí­myndum og þeim for­dómum sem eru í gangi,“ skrifar Sunna.

„Það er bara eitt ein­tak til af okkur – leyfum okkur að elska það ein­tak, við erum öll fal­leg!“

Búin að fá yfir 100 einkaskilaboð

Við­brögðin hafa ekki látið á sér standa. Frá því að Sunna birti mynd­ina í gær hefur hún fengið ríf­lega 2.000 likes og fjöl­mörg skila­boð. „Like-in og kommentin við mynd­ina hafa öll verið mjög jákvæð, nema eitt,“ segir hún í sam­tali við Stundina.

Sjálf átti hún ekki von á svo góðum við­brögðum, heldur bjóst hún allt eins við nei­kvæð­ari ummælum. Hún var í hálf­gerðu sjokki yfir allri athygl­inni sem mynd­birt­ingin hafði fengið þegar blaða­maður náði af henni tali, en þakk­lát fyrir við­tök­urnar og ánægð með að hafa látið til skarar skríða. 

„Mér líður bara vel. Ég er í pínu sjokki yfir allri athygl­inni. Það mun taka langan tíma að fara yfir öll skila­boðin og svo­leiðis. En það eina sem ég hugsa um er að ég held að mér hafi tek­ist að fá fólk til að hugsa fal­legri hugs­anir um lík­amann sinn.

Ég er svo búin að fá yfir 100 einka­skila­boð, frá bæði konum og körlum að þakka mér fyrir. Þau segj­ast öll eiga erfitt með að elska lík­ama sinn en ætla að reyna að muna orðin mín.

Ísland var nýlega í öðru sæti yfir ham­ingju­söm­ustu þjóð­ina í ein­hverri rann­sókn. Við komumst beint á topp­inn ef við förum að elska okkur sjálf eins og við erum.“

Ljósmynd: Sigurður Har­aldss­son - Art of Sighar