„Fjölskyldan mín hefur verið á svæðinu í meira en 400 ár,“ segir Juha Kujala, hreindýrahirðir í Lapplandi. Hann hefur helgað líf sitt því að viðhalda aldagamalli lífsafkomu, en hver er reynsla Finna af búskap á norðurslóðum innan Evrópusambandsins?
Þeir Juha og Ari Maununiem lýsa tækifærum og áskorunum við að viðhalda landbúnaði á einu nyrsta svæði Evrópu.
Juha er fimmta kynslóð hreindýrahirða og ólst upp við hefðir og venjur hreindýrabúskapar sem hann lærði áður en hann tók við rekstrinum af föður sínum. Sjálfur lýsir hann sér sem hreindýrahirði frá blautu barnsbeini.
Hann býr með eiginkonu sinni, Jenni, og saman ala þau upp fjóra syni. Því vonast hann til þess að hirðishefð fjölskyldunnar haldi áfram með næstu kynslóð. Jenni gegnir einnig mikilvægu hlutverki í fjölskyldufyrirtækinu. „Konan mín er listamaður. Hún býr til list, teiknar og gerir málverk, en býr líka til handverk úr hreindýrahornum og gæru.“
…
Athugasemdir (1)
Horft til Evrópu
Burnham segir ljóst að Rússar hafi skipt sér af Brexit-atkvæðagreiðslunni
Þrátt fyrir nei „lokum við að sjálfsögðu ekki á Evrópu“
Vilja skriflega staðfestingu á að Ísland sé ekki umsóknarríki að ESB
Burnham opnar á að Bretland gangi aftur í ESB
Marta Kos: Evrópa hefur „aldrei verið jafn eftirsóknarverð“
Þegar maðurinn síðann kemur til skjalana og fer að stjana við hreindýrin þannig að þeim fjölgar ónáttúrulega mikið þá fá rándýrin ónáttúrulega mikið að éta og fjölgar ónáttúrulega mikið og það þarf að leysa með því að lóa eitthvað af rándýrunum. Þau sem setja reglur um verndun rándýra þurfa að átta sig á þessu.
Sama lögmál gildir um refinn og rjúpuna á Íslandi að stofnstærðirnar sveiflast upp og niður yfir tíma, en með annarskonar sveiflum heldur en fyrir hreindýr og úlfa, enda eðli dýranna ekki það sama.