Í þess­ari bók eru tvær konur, ég er önnur þeirra og er í sorg vegna skiln­aðar og veik­inda móður minnar. Hin konan er mamma. Hún er með Alzheimer. Mín sorg dvínar og mér batnar en sjúk­dóm­ur­inn áger­ist hjá mömmu og hún deyr að lokum,“ segir Ragn­heiður Lár­us­dóttir, ljóð­skáld og kenn­ari, um ljóða­bók­ina Gler­flísakliður sem kom út nýverið. Þetta er önnur bók Ragn­heiðar en fyrir sína fyrstu bók, 1900 og eitt­hvað, sem kom út í fyrra, hlaut hún Bók­mennta­verð­laun Tómasar Guð­munds­sonar og var til­nefnd til Maí­stjörn­unnar sem eru ljóða­bóka­verð­laun. „Ég var skáld­kona í felum. Skúff­urnar mínar voru og eru fullar af ljóðum og sögum enda byrj­aði ég að skrifa ljóð þegar ég lærði að draga til stafs. En ég var alla tíð hik­andi við að senda þau frá mér og svo þegar ég loks gerði það, þegar ég var að nálg­ast sex­tugt, fékk ég verð­laun og til­nefn­ingu. Það var …