Féll tíu metra og varð fíkill

„Ég féll með höf­uðið á undan mér og ég man skýrt eftir því að ég hugs­aði: „Ég verð að lenda vel.“ Ég greip með hönd­unum fyrir höf­uðið og síðan slökkn­aði á öllu. Ég „lenti vel“, alla vega lifði ég af. En þetta var lífs­tíð­ar­dómur.“

Þannig lýsir Svanur Heiðar Hauksson því þegar hann, árið 1980, féll fram tíu metra fram af þaki húss á Rauð­ar­ár­stíg, niður á stein­steypt und­ir­lag. Meiðsli Svans voru með þeim hætti að þó hann hafi „lent vel“ að eigin sögn hefur ekki liðið sá dagur síðan að hann hafi ekki verið kval­inn. Þær kvalir hafa haft afleið­ingar á allt hans líf síðan, fyrst með því að Svanur varð að taka á honum stóra sínum til að losna undan áþján mor­fín­lyfja og síðan með því að áfengi tók líf hans yfir. En á sinni veg­ferð, sem orsak­að­ist af slys­inu, fann hann bæði sína köllun og sinn guð.